Stryper - 7 (2003)

mooi album stryper rocks

Stryper rocks, dat zeker. Ben blij dat ik dit album onlangs tweedehands tegenkwam, had nagenoeg niets van deze band en ben vroeger nooit verder gekomen dan To Hell with the Devil. 7 opent met twee nieuwe tracks en daarmee herhalen ze een trucje van hun eerste compilatie Can't Stop the Rock: The Stryper Collection 1984-1991. De laatste track van 7 is zo'n '91 opname. Voor de rest gaat men chronologisch terug in de tijd en wordt er uit vijf albums geput, waarvan To Hell with the Devil veruit het best vertegenwoordigd is. Vond dat album altijd wat zoetgevooisd, al kan ik dat nu beter hebben dan toen, en het titelnummer is nog steeds heel memorabel. Daarna lijkt het wel een tandje rauwer te worden, zo richting begintijd.

Stryper ging vanaf 1991 uit als een kaarsje met de verzamelaar Can't Stop the Rock, om in 2003 als een waakvlammetje terug te keren.

Oorspronkelijk uit Californië, woonde Michael Sweet alweer jaren in Cape Cod aan de oostkust nabij Boston. In zijn biografie 'Honestly: My Life and Stryper Revealed (2014/'21) vertelt hij dat hij in 2002 zijn solocarrière nieuw leven wilde inblazen, na jarenlang in het bedrijf van zijn schoonfamilie te hebben gewerkt.
Zijn nieuwe zakelijke contacten kwamen echter tot de conclusie dat die alleen levensvatbaar kon zijn als Stryper weer bij elkaar kwam: "...it seemed the only way I could do it would be to get back in the spotlight with Stryper again" (p. 205).

Dan beschrijft hij hoe ze het als ex-geliefden na een relatiebreuk weer met elkaar probeerden. Er waren wonden geslagen en wantrouwen was gezaaid. Het helen hiervan kostte enkele praat- en gebedssessies. Stryper was en is immers een groep met een christelijke boodschap.
In de woorden van de zanger-gitarist: "Rather than putting the past behind us, I felt we should confront the past. If we put it behind us, it would only show up at our doorstep again. But if we faced the past, dealt with it, and healed from it, perhaps God could work through us again."

Dat lukte en een reünietour was het gevolg. Om die te promoten verscheen de tweede verzamelaar van de groep, die de titel 7; The Best of Stryper kreeg. B.Robertson vertelde al dat er twee nieuwe nummers op staan: Something is slepend in de coupletten en versnelt in de refreinen, een heavy nummer met een kenmerkend sterk en meerstemmig refrein plus de kenmerkende twingitaren in het solodeel. For You is eveneens slepend en heavy, met een subtiele synthlijn onder de gitaren.

Daarna nummers van de reguliere albums, inclusief Believe van Can't Stop the Rock. Een prima dwarsdoorsnede van hun werk. De tournee was financieel een succes, "our first profitable tour since Soldiers Under Command" (p. 210). Qua onderlinge verstandhoudingen bleek dat "some of the old ways [were] creeping back in slowly." Sweet is regelmatig schrijnend eerlijk over wat er gebeurde, al benadrukt hij in het begin dat dit zijn visie is, die kan/zal verschillen van de anderen.

Het album vond ik op YouTube. De groep bracht vervolgens hun eerste livealbum uit, 7 Weeks: Live in America, 2003, die wél gewoon op mijn streamingplatform staat.