Kenny Garrett - Pursuance: The Music of John Coltrane (1996)

Jonge hond die op uitstekende wijze oude Coltrane-songs toetert.

Deze plaat is met onder andere Pat Metheny!

Met: Kenny Garrett (altsax), Pat Metheny (gitaar), Rodney Whitaker (bas), Brian Blade (drums)

Terechte hoge score hier voor deze straffe postbopplaat van altsaxofonist Kenny Garrett. Ik besef soms dat ik wellicht een beetje teveel bij de oude jazzlegendes blijf hangen maar er is wel
Degelijk genoeg jong spul waar ik ook naar luister. Hoewel: Kenny is inmiddels ook alweer een jaartje ouder.

Anyway, een moderne saxofonist is het wel en hij speelt hier met twee andere jonge muzikanten plus Metheny. Het betreft een geweldige ode aan Coltrane. Grote valkuil is dan een imitatie van de grote meester zelf of een imitatie van het klassieke kwartet. Deze plaat is geen van beide. Uniek in geluid maar tegelijkertijd een hele duidelijke ode aan Coltrane.

Garrett heeft een aantal prachtige Coltrane composities uitgekozen, stuk voor stuk klassiekers maar soms ook iets minder bekend. Het levert een boeiende en afwisselende plaat op. Van mooie ballads tot stevige uptempo bop. En uitdagend is het ook, de band speelt lekker op de toppen van haar tenen. Brian Blade is een geweldenaar op de drums, heel anders dan Elvin Jones maar ontzettend ritmisch en hij vormt een heerlijke groove onder de muziek.

En ook Metheny’s bijdrage vind ik erg goed. Voor de duidelijkheid: ik ben dus echt geen Patfan. Sterker nog: dit is de enige plaat in mijn collectie van bijna duizend platen waar hij op te horen is. Hij wordt hier toch in een heel ander jasje gestoken dan wat ik gewend ben van hem en dat bevalt me wel.

Garrett zelf heeft een aangename toon op de alt. Zacht en mooi rond en niet zo schel. Tegelijkertijd ook niet te ‘smooth’ en met een rauw randje. Tel alles bij elkaar op en je hebt een hele goede moderne jazzplaat. Zeker niet de laatste keer dat ik deze draai en zeker niet de laatste Garrett in mijn collectie. Lekker!