Eric Bibb - Good Stuff (1997)

Nog geen berichten bij dit prachtalbum van Eric Bibb&Needed Time Beste man staat al vele jaren garant voor mooie 'southern' blues. Laatste jaren staat zijn muziek wel erg in het teken van de heer. Dat maakt het niet altijd makkelijk verteerbaar (voor mij althans) Good Stuff laat Bibb horen op wellicht zijn hoogtepunt. Mooie goed verzorgde ballads die ogenschijnlijk simpel worden gespeeld en gezongen. Maar zoals vaak...schijn bedriegt. Met een mooie variatie aan instrumenten, het kenmerkende gitaarspel en dito stemgeluid van Bibb en last but not least de prachtige productie van Opus 3 is dit album idd 'Good Stuff'. Bibb weekend in huize Broem.

een kleine 10 jaar later dan toch een tweede bericht bij dit album van Eric Bibb. dat het nooit te laat is om goede "nieuwe" muziek te ontdekken, blijkt wel uit mijn eerste kennismaking met zijn muziek.

verwacht geen blues-rock of rauwe foot-stomping Delta blues, maar prachtige ingetogen, melodieuze songs in het genre folk/country-blues. de muziek is behoorlijk "laid back" of "smooth" of hoe je het noemen wil, maar zeker niet slaapverwekkend, hoewel deze muziek het goed doet in de late uurtjes.

14 grotendeels door de man zelf geschreven goede liedjes, met een 3-tal co-written (4,9,10), een traditional "Done Laid Around" en het instrumentale "Blacksmith Island" van de Zweedse band Needed Time, die voor een perfecte muzikale omlijsting zorgt van zijn muziek.

er worden prachtige accenten gelegd door o.a. accordeon, mandolin en slide gitaar, die de heerlijke, warme
stem van Eric Bibb en zijn veelal akoestische gitaarspel begeleiden. ook de gospelachtige a-capella zang op nummers als "Where the Green Grass Grows", "New World Comin' Through" en "Happy Home Recipe" geven extra kleur aan dit sfeervolle album.

zijn "Don't Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down" werd gecoverd door Eric Burdon op zijn album "Soul Of a Man", waar overigens wel rauwe bluesrock of Delta blues op staat.

de muziek op "Good Stuff" is een zeer aangename verrassing. zie hier op MuMe dat de inmiddels 73-jarige Eric Bibb reeds 24 reguliere albums heeft uitgebracht. heb geen idee of deze tot zijn betere albums behoort. wellicht dat Broem hier iets over te melden heeft.

Album werd geproduceerd door Goran Wennerbrandt (co-producer Eric Bibb)
Recorded at F:a Ljudinspelning, Stockholm, Sweden (July 1996 - January 1997)

Eric Bibb: vocal, guitar, National steel-bodied guitar, 12-string guitar, lute guitar, banjo guitar
Olle Eriksson: double bass
Christer Lyssarides: banjo mandolin, guitar, bouzouki, cowbell
Nick Malmestrom: guitar
Goran Wennerbrandt: bottleneck guitar, Weissenborn Hawaiian guitar, National slide guitar, chord zither
Janne Petersson: accordion, pump organ, piano
Jenny Bohman, Derrick Walker: harmonica
Hassan Bah: congoma (bass kalimba)
Bjorn Gideonsson: drums, percussion, triangle
The Deacons: Nevada Cato, Derek Huntsman, Joe Watts, Bob Manning: backing vocals
Paris, Andre De Lange: backing vocals

bij de dankwoorden staat o.a. "Many thanks to Taj Mahal. For inspiring us all through the years"