Nanci Griffith - The Last of the True Believers (1986)

Lekker album. Eigenlijk zijn alle platen van Griffith op het Philo-label de moeite waard. Vers en knapperig als lekker brood.

Inderdaad, maar dit is toch mijn favoriet. De teksten zijn ook de moeite. Als ware het pittig beleg op het vers en knapperig brood.

Het is een behoorlijk country geluid met wat folky invloeden. Met de fluit, viool, slidegitaar en banjo klinkt het nogal gelikt Americana uit de 80er jaren.

De songwriting is zeker niet slecht, maar het is echt niets voor mij. Het bouwt echt teveel op het 'twangy' country geluid.

een hoogtepunt uit het oeuvre van Nanci Griffith na haar album "Once in a Very Blue Moon" uit 1984. het 4e album op het later failliet gegane indie Philo label. de muzikanten op dit album zijn nagenoeg hetzelfde als op de voorganger. een goed ingespeeld, uitgelezen gezelschap met bijzonder goede muzikanten, waaronder Pat Alger, Phillip Donnelly, Lloyd Green, Roy Huskey Jr., Mark O'Connor en Kenny Malone.

het gros van de songs is van haar eigen hand die wederom getuigen van haar uitzonderlijke songwriting kwaliteiten, uitgezonderd 3) "St. Olav's Gate" van Tom Russell dat hier een fijne bluegrass uitvoering krijgt met zang van een harmonie koor (met haar vader Marlin Griffith, Richard Dobson, Robert Keen Jr., Lyle Lovett en Tom Russell) , 4) de live favoriet "More Than a Whisper" een ballad co-written met Bobby Nelson is voorzien van een harmony vocal van Rachel Peer Prine (de vrouw van John Prine). het schitterende "Goin' Gone" van Patrick Alger/Bill Dale, Fred Koller) is 1 van de vele hoogtepunten op dit album. de bluegrass touch keert terug in het vrolijk klinkende maar met een bittere tekst voorziene "Lookin' for the Time", dat evenals het up-tempo nummer "Fly By Night" een heerlijk opzwepend ritme heeft. 5) "Banks of the Pontchartrain" is eveneens een up-tempo nummer met een harmony vocal van de Ierse grootheid/zangeres Maura O'Connell. Kathy Mattea scoorde een top 10 hit in de USA country charts met het door Nanci geschreven 2) "Love at the Five and Dime". het album sluit ingetogen af met de melancholieke ballad "The Wing & The Wheel" met o.a. de tekst "The wing and the wheel are gonna carry us along, and we'll all have memories for company, long after the songs are gone"

net als de voorganger werd ook dit album geproduceerd door JIm Rooney & Nanci Griffith,
recorded at Jack Clement's Cowboy Arms Hotel and Recording Spa, October 7,8,9, 1985

citaat uit de liner notes van Jim Rooney:
"In the summer of 1985, Bill Keith, Mark O'Connor and I did a tour in England and Ireland. When I got back to Nashville, I got together with Nanci. With a little encouragement from me, she had decided to move into a small apartment in Nasville. She had just returned from playing the Winnipeg Folk Festival and played me a song she had written as part of a songwriting workshop she had led there. The song was "Love at the Five and Dime". I was knocked out. It became the linchpin/clincher for another album"