Shotgun Messiah - Shotgun Messiah (1989)

Best gaaf debuut. Ze hadden dit album al eens uitgebracht onder de naam Kingpin en met de titel Welcome to Bop City.
Toen ze hun naam veranderd hadden werd het echter tijd om het album weer uit te brengen en deze keer met het oog op internationaal succes.
Lekkere rockmuziek! Bij de eerste noten van opener Bop City dacht ik even dat ik Tom Keifer (Cinderella) hoorde zingen. Zinny J. Zan gebruikt zijn stem hier en daar op dezelfde manier.
Een prima album van een band die net te laat in het circuit verschenen om nog echt door te breken.

​Shotgun Messiah is de in de VS gemaakte heropname van het debuutalbum van deze Zweedse glam-/sleazerockers. Als ik het album beluister zonder op de teksten te letten, is het een goed en vermakelijk album. Uitschieters zijn Bop City, Don't Care 'Bout Nothin', Nowhere Fast en het instrumentale nummer Explorer. Naar ik aanneem is dat nummer vernoemd naar de Gibson met die naam. Gitarist Harry K. Cody krijft er in ieder geval genoeg ruimte. De rest van de nummers is ok, maar wat anoniem.
De zwakke punten van dit album vind ik de zang, met name de tweede stem. Die meest geschreeuwde falset klinkt het meest als een hysterische Axl Rose, en had van mij weggelaten mogen worden. Ook de teksten doen, als ik daar op let, wat afbreuk aan het geheel. Met name Don't Care 'Bout Nothin' is als een stuk tienerdagboek.

Shotgun Messiah is een goed album, zonder ergens baanbrekend of fantastisch te worden.