Salty Dog - Every Dog Has Its Day (1990)

Geen slecht debuut-album voor deze L.A-based rock band. "Where the sun don't shine", "Sacrifice Me" en "Lonesome Fool" zijn gewoon goede songs. Door het stemgeluid van de zanger en het gitaarwerk lijkt het een beetje op Led Zeppelin. Helaas bleef het bij dit album. 3,5*

Zet eens Sacrifice Me (1989) op en dan Sacrifice (1997) van Anouk en je snapt niet waarom George Harrison ooit een proces aan zijn broek kreeg...

Helemaal mee eens. De refreinen zijn qua tekst en muziek bijna identiek. En als je nog een stap verder wilt gaan: zet de coupletten van 'What You Give' van Tesla en het refrein van 'Sacrifice Me' achter elkaar en je hebt 'Sacrifice' helemaal ontleed. Heb me daarom vanaf het eerste moment mateloos geërgerd aan dat deuntje van Anouk.

Toch lijkt het me sterk dat Anouk dit album kon.
Bij mijn weten is dit toch tamelijk obscuur, of ze moet hem ook ergens (net als ik) vroegah ooit voor 5 gulden uit de uitverkoopbak gevist hebben (dacht bij FRS).
Zal hem binnenkort weer eens helemaal gaan draaien.

Ik wist al dat het nummer niet door Anouk zelf is geschreven, maar wist niet door wie. Als ik 3 voor 12 moet geloven was dat Orfeo Bouman (heb de cd van Anouk niet in huis, dus kan het niet verifiëren). Of hij de bewuste nummers kende toen hij het nummer schreef weet ik niet, maar de gelijkenissen zijn voor mij erg treffend (vergelijk de tekst van het eerste couplet van 'What You Give' maar eens met 'Sacrifice', zeker gecombineerd met de muziek. Aan de andere kant klopt het natuurlijk wat je zegt dat dit obscure muziek is die nauwelijks iemand kent, wat natuurlijk zeker geldt voor Salty Dog. Dus wellicht is er toch sprake van toeval. Hoe dan ook een interessant gegeven als je het mij vraagt.

Lekker album! Zoals hierboven al een paar keer aangegeven; het neigt behoorlijk naar Led Zep. Maar toch nooit zó erg dat je je eraan gaat storen. Ik althans niet. Er zitten ook de nodige sleaze invloeden in. Zo hoor ik Cinderella, LA Guns maar ook de Black Crowes ten tijde van hun eerste 2 albums zijn nooit ver weg. Het swingt en grooved allemaal als de overbekende tiet. De gelijkenissen tussen Sacrifice me en die van Anouk zijn inderdaad 'eng'.

ooit lang geleden een keertje gekocht vanuit de uitverkoopbakken, omdat ik het artwork mooi vond. En dat viel niet tegen. Behoorlijk rauwe blues hard rock. Een beetje neigend naar Guns & Roses, maar inderdaad ook naar Cinderella. Fijn album of af en toe eens te draaien.

En het lijkt inderdaad op, dat Anouk dit album wel eens gehoord heeft.