Ignatz - Ignatz (2005)

Dit is belgisch en super!

Dit is inderdaad wel heel erg mooi. Een nogal vervreemdend album, waar alle geluiden en ritmes op de een of andere manier perfect op hun plaats zijn gezet met schijnbare eenvoud, terwijl de geluiden elkaar objectief bekeken niet logisch opvolgen. Dit maakt het album voor mij tot een vrij intense trip, zeker als het geluid wat harder staat.

Het type geluid is verder nogal moeilijk te beschrijven. Vrij veel flarden gitaar, een nogal schorre doordringende stem die af en toe wat woorden zingt, een flinke berg ruis die in verschillende doses verspreid ligt over de nummers.

Hoewel opgefokte nummers en rustige ambient door elkaar zitten, werkt alles verbazindwekkend genoeg ontzettend goed. Het is wel wat zwaarmoedig, maar ondertussen behoorlijk ontspannen, vind ik.

Wordt een mooie sfeer neergezet, die vooral versterkt wordt door de bewerking van de stem, waardoor instrumentatie en zang heel nauw tot elkaar komen, wat het over het algemeen tot een sterk geheel maken. Over het algemeen, inderdaad, want het album bevat een smetje: track 3. De stemvervormer wordt hier op tamelijk kinderlijk aandoende manier gebruikt, waardoor die prima sfeer abrupt onderbroken wordt door mijn irritatie, van mijn kant dan. Zonde, want verder weet dit album me constant te boeien.