Erg mooi allemaal. Doet me o.a. denken aan Ed Harcourt, Tom McRae, maar vooral David Ford.
Al is Tom Baxter vaak wat luchtiger dan de genoemde 3. Ik mis ook wat spanning, het kabbelt soms iets teveel voort en leunt op dezelfde arrangementen. Toch een dikke voldoende.
Don't Let Go is voor mij het absolute hoogtepunt
