Matia Bazar - Melanchólia (1985)

prima plaat van een in Italie immens populaire band en dat ik naar maatstaven van het gebodene volkomen terecht.

Ti Sento is werkelijk prach-tig!

Heb je helemaal gelijk in, ik heb haar dat nummer live zien opvoeren op Youtube, en dan zie je wat een geweldige zangeres het is. Op het einde zit een uithaal die veel kracht kost, na een seconde of 7 in dei uithaal, zet ze nog een keer vol de kracht erin om vervolgens uit volle borst het refrein erachteraan te gooien. Ik ken weinig, sterker nog, geen zangeressen die dat kunnen.

http://www.clippagina.nl/index.php?aktie=clip&clipid=9369&srch_a=Matia+Bazar&srch_s=Ti+Sento

Dit is de link. Bij 3 minuut 30 begint die uithaal.

Ti Sento is zeker mooi en ook hun meest bekende nummer (de muziek is ook zo prachtig gedaan), maar hoe is de rest van dit album? Aan de waardering te zien niet al te best..

Een tikkie te slap naar mijn smaak, Ti Sento springt er echt wel uit.

Ti Sento is zeker een mooi nummer, maar als je Matia Bazar op haar avontuurlijkst wilt horen, dan moet je naar Tango.

Of zoek een goeie verzamelaar ...

Wat een lage waardering.Dit is een juweeltje.Ik vind Ti Sento juist een van de mindere op dit album.Cose is geweldig.

Bedankt Jackson voor de schitterende bijlage. Was werkelijk genieten geblazen.
Ikzelf zat imme pubertijd ten tijde van dit nummer waarin ik alles verfoeide wat maar met disco en synth te maken had. En ik denk dat ik me met 'verfoeien' nog bijzonder mild uitdruk. Maar toen kwam dit nummer waarvan de muziek ook iets dergelijks was. Maar dan die stem......die stem........nog steeds als ik het nummer hoor krijgt Matia het voor elkaar bij mij het diepste helemaal naar buiten te trekken. Het nummer is mij dan ook van memorabele waarde, de meer daar dit het eerste nummer was in mijn leven waarbij ik voor mezelf toe moest geven dat er meer was dan alleen metal en punk.

haha, daar kan ik een end in meegaan. ook in het voorlaatste commentaar, dat het hele album erg fraai is. de opvolger van deze is trouwens ook erg lekker. daarna uit mijn beeld verdwenen. hoe zou t met haar gaan?

Alleen al voor Ti Sento......

Ti Sento is schitterend maar Angelina is ook een prachtig nummer.

Cose is ook voor mij een juweel, maar Ti Sento mag er ook zijn!

Ti Sento is een machtig mooi nummer die me prompt weer naar de 80's doet verlangen.
De Italiaanse powermetalband Labÿrinth maakte hiervan trouwens een leuke cover (I Feel You), maar dit geheel ter zijde.

Ti Sento is stoer.
Leerde deze kennen door de Avondspits van Frits Spits, volgens mij was het daar ook een Steunplaat.

Blijkt dus niet zo te zijn, maar werd wel veel in zijn programma gedraaid.

Deze op CD ooit verkregen via een sale van de Provinciale Bibliotheek Centrale, die dan weer terecht kwam op de rommelmarkt van de harmonie van een dorp bij mij in de buurt.
Nu pas voor het eerst gedraaid.
Ti Sento (de extended versie, maar dat is niet erg, het originele singeltje begint na ongeveer anderhalve minuut) is en blijft een klassieker.
De rest beviel me ook wel op het eerste gehoor.
Klinkt typisch jaren 80. Perfect geproduceerde popmuziek, met veel toetsen- en percussiegeluidjes en met toch het Italiaanse gevoel.
Moet dit nog een paar keer meer opzetten voor een waardering.

Als je toch bezig bent, probeer de opvolger ook eens (te pakken te krijgen) die is naar mijn mening minstens even mooi.

Of juist de voorganger Tango. Magistraal werk.

correctie als het gaat om chronologie, verder helemaal eens.

Zomers weer en deze lp op de draaitafel.
Lekker bandje hoor Matia Bazar.
Melancholia, de stem van Antonella Ruggiero vooral wanneer ze Angelina en Cosé vertolkt.
Ti Sento waarbij je bijna swingend weg zweeft.
Die sax en toetsen in Da Quaia...

Jaja, vriend dix noemde het slapjes. Is te begrijpen, maar waar de band wat plichtmatig kan klinken wordt wel een fijne sfeer geschapen en de fijne composities worden natuurlijk als een inkopper afgemaakt door superspits Antonella

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Matia Bazar - Melanchólia (1985) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Matia Bazar - Melanchólia (1985)
De Italiaanse band Matia Bazar verrijkte de zomer van 1985 met bijzonder sterke songs, een mooi vol geluid met veel elektronica, flink wat Mediterrane zonnestralen en vooral met geweldige zang

Matia Bazar had in 1985 al een bescheiden hitje op haar naam staan, maar met het prachtige Melanchólia voegde de band uit Genua kleur toe aan de vaak wat donker getinte popmuziek uit de jaren 80 en kreeg het ook Nederland aan de voeten. Melanchólia is een echt jaren 80 album, maar het is er wel een met een Italiaans tintje. Het album klinkt na al die jaren nog verrassend fris en onderscheidend, wat deels de verdienste is van de Italiaanse invloeden die de band heeft verwerkt in haar muziek, maar wat toch vooral op het conto kan worden geschreven van Antonella Ruggiero, die op Melanchólia de sterren van de hemel zingt. Lang niet gehoord, maar wat is het nog goed.

Italiaanse popmuziek speelde halverwege de jaren 80 geen rol van betekenis in mijn leven, maar in 1985 was er opeens Melanchólia van de Italiaanse band Matia Bazar. De dansvloer werd op dat moment, in ieder geval in mijn kringen, gedomineerd door donkere en zelfs wat deprimerende postpunk en new wave, maar alle donkere klanken werden aangenaam onderbroken door het verrassend opgewekte Ti Sento, de single waarmee Matia Bazar voet aan de grond kreeg in Nederland, al had het met een paar jaar eerder verschenen Vacanze Romane ook al een bescheiden hitje gescoord.

Ik kocht (andere opties waren er destijds niet) Melanchólia destijds alleen vanwege de aanstekelijke single, maar het album viel me zeker niet tegen en ook op het podium bleek Matia Bazar een uitstekende band. De band uit Genua bestond op dat moment ook al een jaar of vijftien, want Matia Bazar werd helemaal aan het begin van de jaren 70 geformeerd als progrock band (!).

Op Melanchólia omarmde de band de elektronica uit de jaren 80 en creëerde het een geluid dat vrij makkelijk aansluiting vond bij de andere elektronische popmuziek van dat moment, al bleef Matia Bazar natuurlijk ook een vreemde eend in de bijt, al is het maar vanwege de Italiaanse teksten. Ik was Matia Bazar eerlijk gezegd al lang weer vergeten, maar toen ik de LP pas in de platenkast tegenkwam, kwamen de goede herinneringen snel weer naar boven.

Melanchólia is, zeker door het gebruik van heel veel elektronica, een typisch jaren 80 album, maar het is een album dat de tand des tijds veel beter heeft doorstaan dan veel andere albums uit de jaren 80. Het heeft deels te maken met het feit dat Matia Bazar met dit album weliswaar aansluiting zocht bij de West-Europese popmuziek van dat moment, maar haar Italiaanse wortels zeker niet verloochende.

De band koos niet alleen voor de Italiaanse taal, maar verwerkte op Melanchólia ook absoluut Mediterrane invloeden, waardoor het album een stuk minder kil klinkt dan de meeste synthpop bands uit de jaren 80. Matia Bazar voegde nog wat extra warmte toe door ook organische klanken aan haar geluid toe te voegen, waaronder blazers, strijkers, een incidentele accordeon en geweldige bassen. Het voorzag het album van een wat zwoele en zomerse sfeer en die sfeer heeft het album 37 jaar na dato nog steeds.

Matia Bazar wist zich niet alleen in muzikaal opzicht te onderscheiden van de concurrentie uit West-Europa, want het sterkste wapen van de band heb ik nog niet eens genoemd. De band beschikte destijds met Antonella Ruggiero over een werkelijk fantastische zangeres, die Melanchólia heel ver boven het maaiveld uit tilde, iets wat de band overigens ook deed met knappe songs.

Toen ik het album een paar weken geleden weer eens uit de kast trok had ik vooral herinneringen aan Ti Sento, maar al snel bleken zo ongeveer alle songs op het album in het geheugen gegrift. Verder dan drie albums van Matia Bazar, alle drie albums uit de jaren 80, ben ik nooit gekomen, want zeker na het vertrek van Antonella Ruggiero in 1989 werd het snel minder met de Italiaanse band, die overigens nog steeds bestaat. De afgelopen dagen kunnen we genieten van bijna zomerse temperaturen, waarbij het inmiddels flink oude album van Matia Bazar het werkelijk uitstekend doet. Erwin Zijleman

De twee Albums hierna "Melo" en " Red Corner" zijn ook zeer de moeite waard!

Na Red Corner begon Antonella Ruggiero een mooie solo carrière waarin ze ook prachtige albums uitbracht.
Met name "Libera" en "sospesa" bevatten kroonjuwelen...

Matai Bazat ging door met Laura Valente als zangeres, bewust gekozen voor iemand met een totaal andere stem. De albums "Anime Pigre" en " Dove Le Canzoni Di Aververano" die zij met de groep maakte zijn heel anders maar ook zeer de moeite waard, tijdloos goede muziek!

Daarna nam Sylvia Mezzanotte het stokje over, ook niet onverdienstelijk zeker op "Bienvenuti A Sausalito" en "Brivido Caldo" staan mooie nummers.

Maar de echte MB fans denken altijd nog met weemoed terug aan de jaren met de geweldige Antonella Ruggiero, die onmiskenbaar haar naam voor de eeuwigheid aan de groep verbonden heeft.

Luister en laat u verrassen!