Black Eyed Peas - Behind the Front (1998)

Elephunk kan er ook goed mee door, pas daarna gaat het bergafwaarts.

Het blijft jammer dat een overduidelijk getalenteerd iemand een commerciële hoer wordt.

Ongelooflijk dat "Joints & Jam" en het tegenwoordige "Rock That Body" (wat een verkrachting van dat old school nummer van Rob Base & Dj EZ Rock is me dat?) van één en dezelfde groep is. Dag en nacht...

Deze cd is zeker te genieten. De volgende ook, en vandaar gaat het steil bergaf...

inderdaad Fergie verneukt die hele groep...je kan nu eenmaal niet kwalitatief hogstaande hiphop maken als een lid van je groep de barbie Fergie is die niet kan rappen en eigenlijk ook niet kan zingen (op album klinkt het goed maar zag een live concert zonder dat ze op een tape zong...oeiii ).

Net de clips gezien.
Het is toch wel echt diep triest wat er van deze band verworden is.
Zelden hun band zo hun eigen roots te grabbel zien gooien.

Ik vind dit eigenlijk van een niveau om het daadwerkelijk aan te schaffen.
M'n vrouw vind het ook veel en veel beter dan die bagger waar ze nu mee aan komen.

Inderdaad, de Black Eyed Peas zijn veranderd in een hitmachine, met een "lekker wijf" (nee, dat vind ik niet, maargoed, ik zie geen andere reden dat ze erbij zit) erbij als boegbeeld. Ooit was het echter een leuk hip-hopgroepje. Geen hoogstaande hip-hop met geniale teksten, en geweldig flows. Nee, gewoon een leuk groepje met leuke catchy hitjes. Leuk geproduceerd door Will.I.Am.

Neem bijvoorbeeld het eerste nummer, en hun eerste single. In het begin is een leuk gitaartje door de muziek te horen. Midden in een couplet verdwijnt die ineens, waar dan een ander deuntje voor in de plaats komt. In het refrein komt er dan een blazer (en een of ander vaag geluidje) bij. Het zijn van die dingen die best leuke vondsten zijn, en het nummer toch boeiend houden. Het refrein is lekker catchy. Het zijn dan wel niet de beste rappen, maar je hoort nog wel het enthousiasme en het plezier. En de refreintjes en leuke producties compenseren de niet heel goede raps. Gewoon leuke vrolijke hip-hop.

En dat vat eigenlijk perfect het album samen. Het wordt aan en elkaar gepraat door wat stukjes uit een fictief radioprogramma zo af en toe tussen de nummers door. Verder is het allemaal gewoon leuk en fris geproduceerd door Will.I.Am (die man kan echt wel wat). De teksten en de raps zijn dus niet zo heel boeiend.

Een opvallend nummer is Karma wat ik een beetje Spaans sfeertje vind hebben, in het refrein moet ik zelfs een heel klein beetje denken aan Ibrahim Ferrer. Klein beetje maar hoor, want ze hebben het heel mooi verwerkt tot een leuk hip-hopnummer. En ze verwijzen in het nummer zelfs naar Blondie! Ze rappen namelijk dit over de karma: "One way or another it's gonna find ya, it's gonna get ya, get ya, get ya, get ya". Leuk.

Ook opvallend is deze tekst: "We don't use dollars to represent, we just use our innocence and talent". Moet je ze nu eens laten terugluisteren.

Fergie is er hier dus nog niet bij, maar af en toe komen er wel zangeresjes voorbij. Dat is helemaal niet erg. Het probleem met Fergie is vooral dat ze niet kan zingen en toch zo op de voorgrond is. Deze zangeressen blijven op de achtergrond en voegen toch wat toe aan het nummer. Zangeres Kim Hill zat zelfs officieel bij de groep tot ze de Black Eyed Peas ergens in 2000 verliet. Ze doet hier op drie nummers mee (4, 7, en 11). Ook Macy Gray doet op een nummer mee, plus her en der nog wat onbekende zangeressen.

Toch kan ik hier maar aan drie sterren kwijt. Waarom? Het lijdt aan een euvel waar veel hip-hopalbums last van hebben: te lang. 16 nummers, met een tijdsduur van 1 uur en een kwartier is toch echt te lang voor zulke muziek. Daardoor staan er ook wat mindere nummers op. Als ze wat geknipt hadden, en een sterke selectie gemaakt hadden, dan zou het een stuk beter zijn.

Naast Fallin' Up en Karma vind ik de leukste nummers A8 (absoluut het hoogtepunt!), en Be Free, maar eigenlijk zijn er in veel nummers wel leuke dingen te horen. Ik hoor een xylofoon, ik hoor een fluit, Head Bobs gaat zelfs wat meer richting Beastie Boys (rock/schreeuwerig). Redelijk gevarieerd album dus. Maar vanwege de lengte typisch een album om af en toe weer eens wat nummers van op te zetten. Het laatste nummer laat nog eens zien dat ze geen rappers zijn die over bitches en bling bling rappen, maar ook zeker een positieve boodschap willen uitdragen.

Leuk album van de Peas dus, al vind ik het tweede album nog net wat leuker. Jammer dat ie zo lang duurt, daarom 3*.

Clipjes van Karma en Head Bobs toegevoegd trouwens, voor de liefhebbers.

Dit is de tijd dat ze nog met een eigen geluid kwamen.