Lift to Experience - The Texas-Jerusalem Crossroads (2002)

USA is the centre of jerUSAlem

Ik kom hier heel moeilijk door heen... Soms lijkt het een heel sterke plaat, een moment later vind ik het weer helemaal niets...

Walgelijk lage waardering voor deze prachtige plaat.

Absolute cultband. Dit album is moeilijk te vangen, maar bevat enkele briljante nummers zoals Falling from Cloud 9 en These are the Days. Reli-rock met veel effecten op de gitaarpedalen.

lees maar eens de titels achter elkaar .....

Wat is dit een machtige plaat. Krijg iedere keer als ik het luister spontaan spijt dat de band er niet meer is.

Gelukkig is frontman Josh T Pearson nu zijn eigen solo-ding aan het doen.

Danku relic delic, dankzij u en wat rondsurfen op deze site ontdekte ik dit prachtig plaatje. geweldig vind ik dit
wel vreemd dat dit uit 2002 komt, ik zou het eerder uit de jaren 90' verwachten, maar goed: zalige plaat!

Pas gekregen van mn oom. Toch maar eens opzetten als ik de reacties hier zo lees

Het is lang geleden dat ik nog eens een cd in handen heb gekregen waarvan ik meteen wist dat ik er veel werk mee zou hebben. En toen kwam dit in de bus gevallen.
Het is een dubbel-cd met daarop nummers van tot wel tien minuten lang. En het laatste nummer duurt een half uur.
Tot blijkt dat dat laatste nummer twintig minuten stilte bevat in het midden. En dat alles eigenlijk op 1 cd had gekunnen. Maar dat heeft men dus niet gedaan.
Alsof de boodschap is dat deze muziek ruimte nodig heeft. Want die waait alle richtingen uit en is het aan de luisteraar om er een geheel van te maken. Op het eerste gehoor voeren de cymbalen de boventoon, gevolgd door lange gitaarpartijen en af en toe wat gezang. In wat best wel veel lange nummers zijn, waar niet meteen een tempo in zit.
Het helpt als je eerst op YouTube zoekt naar wat live-beelden voor je hieraan begint. En daarna veel luisteren, want uiteindelijk hoor je de loepzuivere stem, de emotionele teneur, de plotse melodieen, het ruige gitaarwerk en de ritmesectie die heel prominent aanwezig is (ook al omdat LtE een trio is).
Maar blijft de vraag of er hier niet veel vulsel op staat. Of is het een kwestie van blijven luisteren ?
Spannende plaat. Die ik voorlopig geen quotering geef.

En (ruim) 10 jaar later?

Ik herinner me een lange autorit waarin ik onder de indruk was gekomen hiervan. Mijn commentaar had ik meteen daarna geschreven. Om een of andere reden heb ik daarna de plaat links laten liggen. Zo een plaat is het dus ook.
Laat ik deze nog eens uit het cd-rek halen om een finale quotering te kunnen geven...

Deze albumhoes is echt hilarisch slecht