Johnny Cash - Everybody Loves a Nut (1966)

Er staan toch heel wat mindere dingen op deze plaat, zeker in vergelijking met eerder meesterwerken. Nog net een voldoende, maar dit is voor mij de eerste echte mindere studioplaat.

Ik hoop toch niet dat je Austin prison tot de mindere dingen rekent,wat een pracht nummer.

Dat doe ik niét

Een wat matigere plaat van Johnny Cash. Een aantal songs zijn geschreven door Jack Clement, een songwriter die Cash een aantal hits bezorgde (o.a. Ballad of a Teenage Queen en Guess Things Happen That Way), maar de beste song is van Cash zelf, en draagt de titel Austin Prison, en steekt er met kop en schouders bovenuit.

Andere nummers die er goed mee door kunnen, zijn het bekende Dirty Old Egg Sucking Dog en... Neen, dat was het. Het merendeel van de songs is meer melig dan grappig, van een soort joligheid die me niet echt bevalt. Ook het verwerken van de tune van het beroemdste verjaardagsliedje ooit in het slotnummer en een jodelende Jack Elliott zijn wat mij betreft verkeerde keuzes.

Ik ben een grote fan van Cash, maar als zelfs mijn favoriete artiest Bob Dylan misstappen kan begaan, kan the Man in Black dat zeker.

2 sterren

Na de drie voorgaande sterke albums is deze duidelijk wat minder van kwaliteit en ook minder serieus, het is allemaal grappig bedoeld en is het soms ook, vooral The Singing Star's Queen vind ik wel geinig omdat hij zijn vriend en voormalig huisgenoot Waylon Jennings in het "zonnetje"zet en een beetje plaagt.
De hoes vind ik overigens wel spuuglelijk en het album zie ik maar als een geinig en idd soms melig tussendoortje. De boog kan tenslotte niet altijd gespannen zijn.