Vision Divine - Stream of Consciousness (2004)

De muzikanten die Stream of Consciousness inspelen zijn duidelijk bedreven. De gitaarsolo's zijn echt heel sterk, en de zang klinkt ook vakkundig, al is het simpelweg niet mijn smaak. Maar ik knap echt heel erg af op de productie van het alles, met name de gitaarriffs en de drums. Ik weet dat het 2004 was, maar zelfs voor dat jaar was dit niet heel goed. Wellicht wat kortzichtig, maar in een genre wat me sowieso al niet direct ligt hakt dit wel de knoop door. Simpelweg geen plaat voor mij.

De songs zijn sterk qua composities en uitvoering met veel afwisseling en variatie. Met de riffing enzo ben ik het met andnino eens. Teveel pro tools, te weinig ziel.
Leuke sound bites, beetje electronics, geen overmatige orkestratie, sterke zanger. Tja, dilemma..

Wat geef je er zelf aan Henri-S?

4/5 dus. Ja de drums zijn soms wat irritant, maar verder vind ik het album echt sterk. Goed geschreven nummers en erg goede zang.

Ik deel de kritiek op de riffs niet. Die zijn wat mij betreft prima. Met name de riff van 'La Vita Fugge' vind ik super vet. Ondanks de soms wat saaie en voorspelbare drumpatronen vind ik dus dit echt een heel sterk album. Voorspelbaar natuurlijk, anders had ik het nooit voorgedragen.

De kritiek gaat ook niet over de riffs op zich, maar over de sound ervan, als ik het goed begrijp?

Zelf ben ik nu twee nummers onderweg en ik hou vooral niet zo van de vele keys, koortjes en tierelantijntjes. Melodieuze metal van na pakweg de jaren '80, in het straatje van een Dream Theater (na hun weergalzoe debuut) is niet zo aan mij besteed - veel van hetzelfde naar mij idee - en idd qua productie wat zielloos. Wel lekkere gitaarriffs en -solo's om van te smullen, maar da's even niet genoeg om de hele plaat uit te gaan zitten.

Heb speciaal nog even 'La vita fugge' geprobeerd, maar haalt me niet echt over. Strak gespeeld allemaal, dat absoluut. Geen stem, uiteraard.

Als verwoed power metal liefhebber zit dit net in mijn verkeerde zone. Overduidelijk Italiaans, heel passend in de tijdsgeest, en wat mij betreft wat teveel middelmaat en enigszins gezichtsloos. Bah, dat zijn een bak negatieve termen, alhoewel niet noodzakelijk, maar slecht is het toch zeker niet. Ze kunnen af en toe een lekker refreintje schrijven, een vette riff spelen, en de gehele rit zit ik wel enigszins mee te knikken op de maat van de muziek. Toch heeft het me moeite gekost om deze lange rit van meer dan een uur drie keer uit te zitten in de hoop dat het me ging bevallen. Helaas, dit is niet mijn soort power metal.