Egschiglen - Zazal (2002)

Veel moeite moeten doen om dit album eindelijk te kunnen luisteren. Veel pogingen gedaan om het album te kopen, zonder resultaat. Uiteindelijk simpel gevonden in de iTunes store, gekocht, gebrand - en eindelijk tot mijn beschikking. Veel gehoord over Egschiglen, weinig van gehoord.

Tot afgelopen week. De muziek van Egschiglen blijkt vrij gevarieerd. Op veel punten typisch Mongolisch, doch vrij modern. Egschiglen is dan een ook mooi voorbeeld van de 'toeganklijke traditionele mongoolse muziek'. Toeganklijk noem ik het, omdat het allemaal wat gepolijster, en 'vollediger' klinkt als veel andere traditionele artiesten.

Egschiglen gaat al wat jaren mee ['91], en heeft al wat werk op hun naam staan. Zazal is een album dat episch klinkt, gevarieerd in zowel vocale technieken, als instrumentaal. Varierend van chineesachtige snaar instrumenten [zither], simpele percussie, veel morin-khuur [horse head fiddle, 2 snarige cello-achtige], de tovshuur [banjo-achtige], etc.

Op vocaal gebied kent Mongolië het toppunt van het menselijke stemgeluid. Waar de Tuvanen een dergelijke 'grens' kennen, gaat Mongolië een stapje verder - met ongelooflijk hoge boventonen.

Nee geen vuil woord over dit album. Toch, uiteindelijk blijf ik het onafgewerkte, het pure, het natuurlijke missen in muziek als deze. Het klinkt geweldig, episch, mooi, indrukwekkend - mijn echte liefde in Mongoolse muziek blijft bij een mannetje met een half gestemd gitaartje, en zingend met een stuk brood in zijn mond. Overdreven natuurlijk, maar dat is wat dit album mist...

4,0 / 4,5 - waar ik toch kies voor het halfje meer.

Keelzingen. Ik was er alleen bekend mee door boeddhistische mantra's, maar blijkbaar kan je er een heel album mee vullen. Zoals Nagelschip heel goed uitlegt, gaat het hier om khöömii, een ander soort keelzingen dat blijkbaar weer een heel andere tak van sport is.

Heel bijzonder aan dit album is dat Egschiglen een album heeft opgenomen met ontzettend veel genres. Soms meer folk, soms rock, soms drone. Maar dan alleen maar met die keelzang en met traditionele instrumenten. Het luisteren waard!

Klinkt als Popeye.