Paul LaBrecque & Valerie Webb - Trees, Chants and Hollers (2006)

Twijfel, twijfel. Mag deze nu wel of niet in mijn jaarlijst van 2006?

Laat het geen misverstand zijn, dit is een briljant album. Normaal gesproken zou deze zonder meer in mijn top 10 belanden. Echter, hij blijkt in 2004 al eens door de beste mensen zelf te zijn gebrand op cdr en te zijn verkocht op internet. Een zelf uitgebrachte cdr dus in een oplage van 100 stuks. Tsja, en daar zit je dan met je jaarlijstje van 2006, wat te doen, wat te doen.....

Hoe dan ook, het behoort tot één van mijn favoriete albums die ik in 2006 gekocht heb. De wat wazige hoes komt op vinyl-formaat prachtig tot leven. Een prachtige ode aan de slotscene van Andrei Rublev, zal het? Ik krijg er in ieder geval wel hetzelfde gevoel bij. En dan die prachtige, rustgevende folk liedjes met banjo die ongrijpbaar rondzweven en opgaan in wolken van voorzichtige drones. Verkoeling in een klein stukje schaduw aan het einde van een snikhete, vochtige dag op het Amerikaanse platteland. De warme lucht, zwaar en zo dik als stroop koelt af terwijl het langzaam donkerder wordt. Zoiets moet je je voorstellen bij dit album.

Als je het dan toch over de free folk/New Weird America scene hebt (naar aanleiding van de Ned. 2 docu bij Het Uur van de Wolf) dan mogen we gerust dit album als een hoogtepunt beschouwen. Daar waar de populaire boegbeelden van dit "nieuwe" genre nogal eens geforceerd overkomen, blinkt dit album uit in ongedwongenheid. De muziek neemt een natuurlijk verloop. Er straalt een enorme vanzelfsprekenheid vanaf, alsof de muziek al in de lucht hing en vanzelf uit hun instrumenten komt stromen.

favoriete heruitgave van het jaar is natuurlijk DE uitkomst in dit geval

mooi album, maar moet hem nog wel wat vaker luisteren...en kopen.

Paul Labrecque was zo aardig om deze maar eens te voorzien van een CD-R uitgave en deze heb ik gisteren gekregen.
Misschien wel niet de vinyl versie, maar zeker niet verkeerd zou ik zo zeggen.