Melvin Van Peebles - Sweet Sweetback's Baadasssss Song (1971)

'Sweet Sweetback's Baadasssss Song' (1971) van Melvin Van Peebles wordt aanzien als de eerste blaxploitationfilm, en daarbij horend dus de eerste blaxploitation soundtrack. Het was ook de eerste blaxploitationfilm die ik zag. Ondertussen heb ik er een tiental gezien en ik vind dat deze film totaal een buitenbeentje is in vergelijking met bekende films als 'Superfly' of 'Shaft', wat te verklaren valt door het feit dat het een echte low budget-film is (wat zich ook wel uit in de muziek), in tegenstelling tot eerstgenoemden. Het is mijn favoriete blaxploitation en meer nog; zelfs een van mijn favoriete films tout court. 'Sweet Sweetback's Baadasssss Song' is misschien het best te omschrijven als een bizarre, psychedelische jean-luc godard film, voor een zwart publiek.
De soundtrack zelf werd gemaakt door een vroege Earth, Wind & Fire en is een mix van soul, funk en gospel. De muziek wordt voortdurend afgewisseld met dialogen en daarom klinkt de soundtrack erg rommelig (de film is dat ook), maar dat draagt bij tot de charme. Het heeft misschien wel iets weg van een musical, een genre dat Van Peebles twee jaar later nog zou verkennen met de film 'Dont Play Us Cheap'.
Wat me zo opviel trouwens was dat Melvin Van Peebles zich in de film zo afzet tegen "the man" (zoals hij het noemt); de blanke 'onderdrukker'. Dit thema is ook terug te horen in de muziek ("You bled my momma/you bled my poppa/but you won't bleed me"). Beste nummers zijn het funky zeven minuten durende 'Sweetback's Theme', 'Come on Feet' (Sweetback op de vlucht voor de blanken) en 'Mojo Woman'.
Toch zal deze soundtrack alleen maar mensen kunnen bevallen die de film gezien hebben én kunnen appreciëren. Ik ben een fan in ieder geval.

Fantastische plaat, valt weinig meer over te zeggen dan Toon1 hierboven beschrijft. Een van de weinige abstracte platen uit die tijd die zo'n indruk op me achter heeft gelaten, jaren later dan welliswaar.

Ah, ik ben dus niet de enige op wie deze plaat zo'n indruk heeft nagelaten

De enige blaxploitation film die ik gezien heb is Shaft, maar de soundtracks die ermee gepaard gaan behoren vaak tot mijn favoriete platen. Sweet Sweetback is hier geen uitzondering op. Misschien moet ik die films maar eens gaan zien, want ik vind het wel interessant om de muziek in z'n oorspronkelijke context te ervaren (hoewel niet noodzakelijk).
Deze plaat kan me in al zijn ongepolijstheid enorm bekoren. Hoe vanuit de chaos ineens een reeks wondermooie soul- en funksongs voortvloeien om langzaamaan weer te vervallen in diezelfde chaos van dialogen, verloren trompetten en achtergrondgeluiden blijft elke luisterbeurt weer een boeiende ervaring. Een film op zich, deze score!