Sophya - Dream (2003)

Het verbaast me dat hier nog niet geschreven is. Check hun myspace eens zou ik zeggen. Het nummer Captive Beauty wat daarop staat doet me erg denken aan Cocteau Twins. Ik ga hier zeker achteraan. Hun laatste album Third Wish (2006) is uitgebracht op het label Mutantjasz van Mecano, wat al veelzeggend is. Voorheen zaten ze bij Xymox Control, het label van Clan of Xymox (volgens hun myspace is dit album daar ook bij uitgebracht) en dat zal ook niet voor niks zijn. Dit is een mooie mix van darkwave en dreampop.

Helemaal mee eens!

Behoorlijk onbekend hier. Maar zeker aardige en sfeervolle darkwave. Ik hoor Cocteau Twins - is het ook niet gewoon CT (Fraser) op ‘Slam?’? - en de Cure ttv Faith. En hier en daar ook de uitgesponnenheid (in het gitaarwerk) van Disintegration. Die diepe, vlakke mannelijke vocalen op een enkel nummer spreken me minder aan. Schurkt me te erg aan tegen de gothiek. Ik ben iets te royaal met mijn 4*. Maar doe het lekker toch.

Gaan we weer (): Alicia, jeanmaurice, Premonition, Juul1998B, Rainmachine, DjFrankie, jorro

Staat genoteerd!

Staat nu op, hoor veel vroege 4AD invloeden. De gitaren doen mij meer aan die van Brendan Perry denken ten tijde van het debuutalbum, dan aan Robin Guthrie. Slam klinkt dan idd wel heel erg naar CT van rond Blue Bell Knoll. Ik ben nog niet helemaal overtuigd, maar met een goede fles rood, zal dat vast gaan lukken ….

En ‘Captive Beauty’ heeft door het ritme van die drumcomputer en bas best een behoorlijke ‘Garlands-feel’. Maar minder die intense - en toch ingehouden - dramatiek/spanning (vanwege het - in de context van Garlands - ‘matte’ gitaarwerk).

Het is wel ouwe leem inmiddels maar dank voor de tip, ik ga het de komende dagen eens luisteren.

Nu aan het luisteren via hun Bandcamp. Klinkt best goed, wel behoorlijk dromerig en lijkt daarom inderdaad veel op Cocteau Twins. Ik las hier in een ander bericht bij hun debuutalbum dat de band destijds ontdekt is door Ronny Moorings en de band ook aan een label heeft geholpen. Ze bestaan nog steeds en waren in die tijd woonachtig in Nederland. Op hun Facebooksite omschrijven ze zichzelf als dreampop. Aardige ontdekking deze band, vind het best mooi.

Dream | SOPHYA - sophya.bandcamp.com

Facebook Sophya

De muziek op dit album is rustig, dromerig en een beetje mysterieus. De band combineert elektronische klanken met gitaren en zachte zang. Dat past ook goed bij de titel van de plaat.

Wanneer ik naar Dream luister, valt meteen op dat de muziek veel sfeer heeft. Het album is niet gemaakt om snel en luid te zijn. In plaats daarvan kiest de band voor langzame ritmes, rustige melodieën en veel ruimte in het geluid. Dat maakt het album prettig om met aandacht te beluisteren, bijvoorbeeld ’s avonds of wanneer je rustig wilt nadenken.

De zang speelt een grote rol op dit album. De stem klinkt zacht en soms een beetje zwevend. Daardoor voelt de muziek vaak emotioneel en persoonlijk. De zangeres probeert niet om heel krachtig te zingen, maar juist om een bepaalde sfeer te creëren. Dat werkt goed bij de muziekstijl van de band.

Een ander belangrijk element op het album zijn de elektronische geluiden. Synthesizers en samples worden veel gebruikt. Deze elektronische klanken zorgen voor een soort achtergrondlaag in de muziek. Daaroverheen hoor je gitaren en zang. Het resultaat is een mix van elektronische muziek en alternatieve pop.

Soms heeft de muziek ook iets weg van trip-hop. Dat betekent dat de ritmes langzaam zijn en dat de muziek een beetje donker of melancholisch kan klinken. Maar tegelijk blijft de muziek toegankelijk. De band probeert niet ingewikkeld te doen. De nummers blijven meestal rustig en melodieus.

Wat ik sterk vind aan het album is de samenhang tussen de nummers. Veel albums voelen als een verzameling losse liedjes. Bij Dream voelt het meer alsof alle nummers samen één geheel vormen. De sfeer blijft steeds vergelijkbaar.

De gitaren worden op een subtiele manier gebruikt. Je hoort ze vaak niet als harde rockgitaren, maar meer als zachte klanken op de achtergrond. Soms spelen ze lange tonen die de sfeer van het nummer versterken. Dat geeft de muziek een ruim en zwevend gevoel.

Ook de productie van het album is interessant. De band gebruikt veel lagen in de muziek. Op de achtergrond hoor je vaak kleine geluiden, zoals echo’s, effecten of extra synthesizers. Die details vallen niet altijd meteen op, maar ze maken de muziek wel rijker.

Niet elk nummer is even sterk. Liedjes lijken soms een beetje te veel op elkaar. Daardoor kan het album voor sommige luisteraars misschien iets te saai worden. Ook mensen die vooral snelle of energieke muziek zoeken, zullen dit album minder interessant vinden.

Maar voor luisteraars die houden van dromerige en atmosferische muziek is Dream juist een mooie plaat. Het album heeft een rustige schoonheid. De muziek probeert geen grote show te geven, maar wil een bepaalde emotie overbrengen.

Als ik het album in één zin moet samenvatten, zou ik zeggen dat Dream een rustige, sfeervolle en emotionele plaat is. De combinatie van zachte zang, elektronische klanken en atmosferische gitaren zorgt voor een fijn geluid.

Het album laat zien dat Sophya een band is die veel aandacht heeft voor sfeer en emotie. Voor liefhebbers van rustige alternatieve muziek kan Dream daarom een mooie ontdekking zijn.

www.jorrosmuziekkeuze.nl / www.mijn-beste-muziek.nl