North Mississippi Allstars - Shake Hands with Shorty (2000)

Altijd leuk om te horen, rockin' blues die klinkt alsof-ie rechtstreeks uit de frituurpan komt. Want dit is inderdaad weer muziek die zo vettig is als een buslading hongerige rednecks op een Texas-barbeque.

Het album begint met het hijgerige en rammelende Shake 'em on Down, een ode aan Amerikaanse plattelandsliefde; met een fles bourbon de hooistapel induiken en uh...nou ja, vul het plaatje verder zelf maar in...

Verder meer van diezelfde in geestrijke vloeistoffen en liefdessappen gedrenkte country-blues(Skinny Woman! Yeeehaoe!), inclusief een aantal nogal opzichtige eerbetuigingen aan een aantal van hun -neem ik aan- voorbeelden zoals Muddy Waters(Drinking Muddy Waters) en Howlin' Wolf(Station Blues, in feite is dit een soort cover van Sittin' on Top of the World).

Ook hebben ze flink in de winkels van R.L. Burnside en Jon Spencer lopen graaien, want de voor hun muziek kenmerkende electronische foefjes en klankvervormingen zijn op deze plaat niet van de lucht. Niet vervelend om te horen, hoor, maar ik vind het niet altijd even goed bij deze muziek passen en het verdient geen prijzen voor originaliteit.

Al met al heel plezierig om te horen, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ik het allemaal ergens eerder(logisch natuurlijk ), rauwer én beter heb gehoord(ouwe ZZ-Top, Canned Heat). Ik ga voorlopig voor 3,5 sterren(met kans op meer).

Nou - Mero, dat berichtje alleen al (én specifiek: die eerste drie alinea's):


Ja - het klinkt waarschijnlijk wat "eerder gehoord", denk ik.

Tsja - ik heb me nog steeds geen verzamelaar aangeschaft van Canned Heat ("On the Road Again" ken ik wel van ze of hoe die tune ook mag heten). ZZ Top heb ik al jaren niet meer gehoord (ga daar ook iets aan doen ). Dus ik die ouwe ZZ Top en Canned Heat moeilijk als referentiekader gebruiken hé ?

Trouwens, de drummer van North ... is de zoon van R.L. Burnside

Nogmaals bedankt, hé, Zach, voor deze tip



Wat ZZ Top betreft is dit misschien wel een aanrader. Zeker de nummers La Grange en Shiek rocken de pan uit.

On the Road Again van Canned Heat is voor hen wel een beetje a-typisch nummer, wat melodieuzer, luchtiger en met Alan "Blind Mole" Wilson die zingt met een soort falsetto stemmetje. Erg grappig en ook erg mooi zijn Going up the Country en Poor Moon.

De nummers gezongen door Bob"The Bear" Hite, hun 'normale' zanger, zijn veel ruiger en bluesier, zoals Bullfrog Blues, Amphetamine Annie("she was always shovelling snow" ), Sugar Bee, Boogie Music en vele andere nummers...




Serieus?

De appel valt dan niet ver van die gerimpelde, gepokte en gemazelde boom.

Gôh - we zijn hier om elkaar te helpen op onze muzikale reiskes, hé?

Damn - "Tres Hombres" van ZZ Top - ik wist 't - mijn pa heeft het altijd over dàt album, heeft het blijkbaar destijds "uitgeleend" aan een kennis.

En Canned Heat ... dringend op zoek gaan naar die compilatie

De zomer komt eraan ... it's gonna be blues all the way!

Zelf heb ik deze elpee destijds geleend van mijn moppentappende logopedist enne....nooit teruggegeven....



Ik denk dat er een goede kans bestaat dat je ermee uit je dak gaat. Veel succes !

Leuk onderonsje, heren, maar ik krijg de indruk dat jullie liever Canned Heat horen.

Dit is toch helemaal niet leuk?

Toegegeven het klinkt fris en enthousiast.
Maar ik heb toch liever minder samples en een wat rauwere benadering.

Wel jammer, want de muzikanten zijn fucking goed. De bas groovt, de slidegitaar jammert en de drumpartijen zijn lekker.
Maar die beukende beats uit de computer irriteren me.

Misschien heb ik vandaag niet de juiste bui voor deze muziek.
Maar echt blij word ik niet van deze versies van oude getrouwe bluesknallers.

Op ”Shake Hands with Shorty” laten North Mississippi Allstars direct horen dat ze wat te zoeken hebben aan het bluesfront. Blues met een eigentijdse twist. Authentiek en toch modern. Dit is iets wat de North Mississippi Allstars zal blijven kenmerken door hun gehele carrière. Ook is direct duidelijk dat Luther Dickinson een geweldige gitarist is die duidelijk buiten de lijntjes durft te kleuren. Verder is ”Shake Hands with Shorty” een plaat die heel lekker grooved. Die vuig en bij tijd en wijlen smerig klinkt, maar toch ook modern geproduceerd is. Ook zijn bepaalde overgangen erg mooi gedaan, bijvoorbeeld die van ”Po Black Maddie” naar ”Skinny Woman” is erg fijn. Beide nummers voelen als een geheel aan. Wat dat betreft zetten North Mississippi Allstars zich direct op de kaart met ”Shake Hands with Shorty” en dat zullen ze hierna blijven doen. Topmuzikanten die een oud genre springlevend weten te houden. Heerlijk album!

Ik mis blijkbaar iets maar ik hoor tocht echt geen beats of samples op dit album.