Blue Note's Sidetracks Vol. 7 (2006)

Iemand hier al iets van gehoord? Ik wil hem zo graag!

Het concept is dat Barman zijn favoriete Jazz-nummers gekozen heeft en daar dan (samen met Bolland, de medepersoon ook achter Magnus) stemmen van kunstenaars heeft bovengemixt.

Het is een redelijk zwaar album geworden in vergelijking met vorige Sidetracks. Barman zelf beweert echter dat hij het erg licht gehouden heeft dus het kan ook aan mij liggen.
Eén nummer springt er voor mij echt uit:"The Rain". Geweldig koortje. Ik hou niet echt van muziek met een koor maar telkens ik dit hoor denk ik:"ik luister vanaf nu enkel nog naar koormuziek".
Al bij al is het een aanrader. Je moet er wel wat tijd in stoppen en regelmatig naar luisteren.

Ben nu wel erg benieuwd...

Zeker kopen dan. Je zal het je niet beklagen.

Inderdaad, een fantastische jazz-verzamelaar!

Dit is vooral een bijzondere plaat omdat hier gewerkt wordt met samples van teksten die kunstenaars hebben gezegd. Dat maakt de plaat wel speciaal vind ik persoonlijk.
Erg zwaar vind ik deze plaat niet. Muzikaal vind ik de plaat niet echt schitterend. Barman zal wel een keuze hebben moeten maken uit de platen die Blue Note hem gegeven had.
Het label Blue Note slaagt er maar nooit in iets uit te brengen waarvan ik zeg dit is goed. Spijtig voor een label dat toch wel bekend is in het jazz milieu.

Mooi plaatje dit, er zijn echt topsongs uitgekozen. Veelaal mooi composities. Aan het einde werd het iets te priegelig, maar ik kan zowiezo niet te lang naar jazz luisteren, al geniet ik er wel van.

3,5 ster.

Formidabel lekker jazzplaatje door de dEUS-frontman samengesteld; Het leuke is de poëzie gemengd met de jazz, en het werkt!

is weinig poëzie aan, zijn flarden tekst van bekende schilders die over eigen en andermans werk, en de daad van het schilderen zelf praten.

Vind dit persoonlijk de minste van de serie.
De voorgaande 6 delen waren net iets....... tsja kan het niet precies uitleggen maar deze vormt niet zo'n goed geheel als de rest.......

Prachtig concept, en enkele raak gekozen nummers, al zijn die ondergeschikt aan de sfeer die wordt opgeroepen. Magische, geniale selectie van mijn favoriete narcist

Meer dan een verzamelaar, Barmans poging om een paar van zijn favoriete Blue Note tracks te larderen met stukken uit interviews met schilders als Jasper Johns en Robert Rauschenberg. De hoes van deze volume 7 verschilt heel erg van de andere zes, en geeft de richting al aan. Eddie Gale's The Rain is voor mij een van de tracks die er heel mooi bovenuit steekt dankzij de context. Misschien kan Barman eens wat tijd stoppen in een radioprogramma of podcast. Ben er van overtuigd dat we dan hele mooie dingen te horen krijgen (en niet alleen jazz).