Chris Isaak - Baja Sessions (1996)

Dit album is lekker voor een zwoele zomeravond.
Ik krijg er een eiland met lagune en palmbomen gevoel van!!!.

Ik vind dit gewoon zijn beste. Zéér relaxed plaatje dat een zwoele zomersfeer uitstraalt.
Van begin tot eind is dit puur genieten. Ik dacht dat het (semi)akoestisch was, maar ben daar niet zo zeker van.
Klinkt wel verdomd lekker en daar doen we het voor.
4.5 sterren voor pure schoonheid.

Pretty girls don't cry... they know exactly what they want... prachtige openingszin.

Ik vind dit zijn meest genietbare album. Zéér laidback en met veel ingetogen zweverige liedjes over het leven en de liefde;
Zo hoor ik Isaak het liefste. Prima schijf.

Ooit voor een prikkie meegenomen uit de verkoopbak van de lokale bibliotheek. Volgens mij nooit uitgeleend... Prima album met een aantal covers en eigen werk. Zeer laidback en mooi opgenomen. Isaak heeft een mooie stem. Krijg wel de neiging om na dit album even wat steviger werk te draaien

Nabrander: nummers als Pretty Girls Don't Cry en Dancin' van de elpee Silvertone zijn dus opnieuw opgenomen tijdens deze Baja Sessions. Ze klinken iets anders en vooral qua productie zijn er grote stappen gemaakt. Vooral Pretty Girls Don't Cry klinkt erg mooi (nog beter dan op Silvertone).

Vanuit muzikaal perspectief geweldig, maar ook audiofiel zwaar verantwoord bij wijze van spreken. Ik ken geen hdcd die beter is geproduceerd dan deze.
Voor mij samen met zijn album uit 1987 met afstand het beste werk van Chris Isaak. Respect voor zijn interpretatie van "only the lonely". Dit is een geheel eigen uitvoering die voor mij niet onderdoet voor het origineel. En dat zeg ik als groot liefhebber van the big O.

Ja, die geluidskwaliteit viel me destijds meteen na aanschaf ook al op. Mede omdat de instrumentatie puur, sober en ruimtelijk is gehouden, klinkt dit fantastisch, vooral op een HDCD-speler, die ik ook heb. Ik meende toen het licht gezien te hebben op HDCD-gebied, maar het fenomeen is nooit echt doorgebroken, en er zijn genoeg andere albums (van de week ging bij mij het HDCD-lichtje nog branden bij CSNY's Looking forward) waar het voor mijn gevoel niet zoveel toevoegt.

Ook qua muziek ben ik het met je eens: ondanks het feit dat er enkele oudere nummers en twee voor de hand liggende covers op staan, is dit een prachtalbum. En ook ik zeg: samen met zijn tweede, titelloze album is dit Chris' beste.

Het sobere Westcoast jasje past Chris best goed maar de laidback sfeer wordt mij na een nummer of 5 wat te gezapig, hoewel het vereren van the big O op deze schijf beperkt blijft en dat is een pluspunt. Echter de 2 voorgangers vind ik een stuk beter, want gevarieerder, wat meer pit en arrangementen die zorgen voor wat meer veelzijdigheid. Desalniettemin een sympathiek album.

Mooie plaat maar wel zijn minste album die ik in de kast heb staan.
Mis wat peper op deze schijf, bij Yellow Bird, Return To Me en Sweet Leilani dreigt zelfs wat gezapigheid op te treden.
De rest van de plaat is meer dan uitstekend, deze muziek geeft je een heerlijk laid back gevoel.
Hoogtepunt vind ik toch wel de prachtige afsluiter Think Of Tomorrow, terwijl het begin van Dancing wel wat raakvlakken heeft met On The Beach van Chris Rea.
Eigenlijk niet geschikt om in de maand oktober te beluisteren terwijl de blaadjes vallen.
Muziek om bij 30 graden met een cocktail onder een palmboom te zitten.
Dan krijgt ie de volle mep.