Iain Matthews - Some Days You Eat the Bear and Some Days the Bear Eats You (1974)

Heel zwakke overgeproduceerde plaat die voorbij gaat aan Ian's sterkste punt: het met eenvoud en eerlijkheid uitvoeren van songs.

Inderdaad Droombolus, jammer van deze zeer goede stem! Meestal is de begeleiding té veel van het goede. Dat maakt o.a. deze plaat een stuk minder dan bijv. Valley Hi.
Ook klinken de opnamen niet allemaal transparant, maar veel te vlak.
Hij krijgt van mij net een voldoende, omdat het Ian Matthews is.

Het was de zoveelste keer dat ik in m'n eigen valkuil trapte om blind meerdere LP's van iemand te kopen na een geslaagde plaat, in dit geval "Tigers will survive" van Iain Matthews, een absolute parel.
Helaas kon ik alleen "If you saw thro' my eyes" dat predicaat nog geven want de rest vind ik minnetjes en bovenstaande is ronduit teleurstellend!

Valley Hi, hoewel niet Matthews' beste, heb ik graag en vaak beluisterd. Maar de opvolger, dit album dus, stelde me teleur want het klinkt teveel als een gladde popplaat.
De liedjes vind ik over het algemeen de moeite waard, het geluid is alleen veel te vol.

Ik heb verder de indruk dat de albums die hierna volgden, slechts bij uitzondering écht de moeite waard zijn, maar ik heb ze lang niet allemaal gehoord, dus wie weet wat ik nog gemist heb.

over parels gesproken paul. wat vindt je dan van gospel oak , in mijn oren de mooiste van ian matthews