The Byrds - Greatest Hits (1967)

Eight Miles High blijft hun absolute wat psychedelische topper. Maar dit is zo'n lekker verzamelplaatje van deze Amerikaanse gitaargiganten uit de sixties...
Een must voor elk!
Tenzij dat je al hun regulier werk hebt, maar dan nog !
4.5 sterren ****1/2

Dit was de eerste cd van The Byrds die ik aangeschafd heb en bevat werk van 1965-1967.
Later kocht ik alle reguliere albums en werd deze compilatie dus overbodig.
Deze lp/cd heeft wel een erg korte speelduur, maar bevat wel hele mooie muziek.
Het is heel vreemd dat album tracks 'The bells of Rymney' en 'Chimes of freedom' op 'Greatest hits' staan, want volgens mij zijn die nooit als single verschenen, laat staan een hit geweest.
'Set you free this time' en 'It won't be wrong' ontbreken weer.
Later is 'Greatest hits' nog een keer opnieuw op cd uitgebracht met een andere cover en een aantal extra tracks. Daarbij zijn de versies van The Byrds-box gebruikt en die klinken stukken beter dan de eerste versie van 'Greatest hits'.

Het was niet mijn eerste cd , wel mijn eerste lp die ik kocht van The Byrds en dat zal rond '68 zijn geweest. De goed samengestelde plaat bezit ik nog altijd : zwaar gehavend.

Het vervolg 'The best of The Byrds - Greatest hits, volume II' verscheen in 1972 met de volgende tracks:

Ballad of Easy Rider - Wasn't born to follow - Jesus is just alright - He was a friend of mine - Chestnut mare - Tiffany queen - Drug store truck drivin' man - You ain't going nowhere - Citizen Kane - I wanna grow up to be a politician - America's great national pastime.

De titel is niet helemaal waar:
'He was a friend of mine' is een album track van 'Turn! Turn! Turn!'
'Wasn't born to follow' is het b-kantje van 'Ballad of Easy Rider',
'I wanna grow up to be a politician' is een album track van 'Byrdmaniax'.
'Citizen Kane' is het b-kantje van 'Glory glory'.
'Tiffany queen' is een album track van 'Farther along'.

Alleen ontbreken hier dan nog de singles 'Have you seen her face?', 'Lady friend', 'Goin' back', 'I am a pilgrim', 'Lay lady lay', 'Glory glory' en het hier op single verschenen 'I trust'.

In hetzelfde jaar verscheen ook het dubbel-album '1964-1971'.

Gezien de tijd waarin deze werd uitgebracht is deze zéér goed samengesteld, toen zou ik hem 4,5 gegeven hebben. Nu zijn er echter completere verzamelaars, vandaar 3,5*

Deze is in 1990 opnieuw uitgegeven, zonder extra tracks, gewoon dezelfde track list..
Dat is wel jammer

Uniek in die tijd en nog steeds pakkend gitaarwerk en harmoniezang. Wat blijft het leuk om de invloed van zowel The Beatles als Bob Dylan te horen samensmelten tot deze heerlijke bubbelenden westcoastsound. Zoveel mooier dan The Beach Boys.

De eerste lp die ik van The Byrds in bezit kreeg. Was ik heel blij mee, want ik vond het destijds een mooie selectie. Later weggegeven toen alle Byrds-albums in mijn platenkast stonden, maar nog steeds aan te raden als je alleen een leuke verzamelaar of instapper wilt.

Dit is de verzamelaar van Byrds songs, voornamelijk single hits, vóórdat ze de switch naar country (rock) maakten. Dit laatste beviel niet iedereen, hoewel er ook fraaie songs gemaakt zijn.
Het prachtige, tinkelende geluid van hun 6- en 12 snarige Rickenbackers en de fraaie songs van Pete Seeger en Bob Dylan geven dit album een bijzondere glans.

Mr. Tambourine Man - Bob Dylan
I'll Feel a Whole Lot Better - Gene Clark
The Bells of Rymney - Pete Seeger
Turn, Turn, Turn - Pete Seeger
All I Really Want to Do - Bob Dylan
Chimes of Freedom - Bob Dylan
Eight Miles High door Roger McGuinn/Gene Clark/David Crosby
Mr. Spaceman - Roger McGuinn
5D (Fifth Dimension) - Roger McGuinn
So You Want to Be a Rock'n'roll Star - Chris Hillman/Roger McGuinn
My Back Pages - Bob Dylan

Het stereotype geluid van The Byrds deed mij als eerste gitaar een 12 snarige aanschaffen.
Eight Miles High blijft een prachtige song. Hier hoor je voor het eerst de tegendraadse vocalen waarmee David Crosby later bij Crosby Stills&Nash furore zou maken.
Prachtig ook hoe ze met hun gitaren de illusie van een verkeersvliegtuig geven. Je vliegt mee!
The Byrds vielen uit elkaar. Roger McGuinn bleef het geluid van de band bepalen. Gene Clarke zou nog een zeer goed album met Doug Dillard opnemen The Fantastic Expedition of Dillard & Clark Hèt begin van de country in de pop- en rock muziek.

Prima verzamelaar, krijgt van mij 5 sterren draai het dikwijls.

Al jaren bekend bij mij ,maar eigenlijk veels te weinig gedraaid in het verleden. En waarom ? Joost mag het weten ,want dit is toch fijne muziek. Natuurlijk zijn er uitgebreidere verzamelaars en ook op de reguliere albums zullen nog killer tracks staan . Het geeft mij in ieder geval wel weer de zin om het oeuvre van deze prima band eens te gaan uitspitten. Voor deze prachtige verzamelaar 4 en halve pegel met kans op meer

Naar aanleiding van de Byrds marathon van lennert en RuudC bedacht ik mij, had mijn vader niet ooit een verzamel LP van The Byrds? Dat bleek te kloppen en inmiddels lag die stof te vergaren op de zolder van mijn ouderlijk huis. Mijn vader is inmiddels overleden, m'n moeder heeft geen platenspeler meer (die heb ik thuis staan, een dual uit 1980 die het nog steeds prima doet!) en zij vindt bovendien de meeste muziek die m'n vader leuk vond niks aan. Ik heb daarentegen een groot deel van zijn smaak overgenomen en in het verleden heb ik al eens een stapel lp's die van hem waren meegenomen. Blijkbaar zat deze daar niet mij, dus recentelijk heb ik weer eens door zijn oude lp's geneusd en heb ik ondermeer deze lp meegenomen.

Een prachtige plaat, ik kan niet anders zeggen. Uiteraard zit er ook wel wat jeugdsentiment bij, want vroeger heb ik deze plaat ook wel regelmatig gehoord als m'n vader hem opzette. Het is heerlijke laidback muziek met een licht psychedelische sfeer. In principe ben ik geen liefhebber van verzamel lp's, dus de kans is groot dat er nog wel enkele lp's of cd's van The Byrds in huis gaan komen. Maar alleen al vanwege nostalgische redenen zal ik deze verzamel lp ook blijven draaien.

De enige Byrdsplaat die we in huis hebben, maar een uitstekende plaat met enkel fijne songs.

Van heleboel 60's bands hebben we alleen de verzamelaars.

Op basis van Mr. Tambourine Man, ben ik deze gaan luisteren, maar The Byrds kunnen mij niet echt binden aan hun muziek. Turn, Turn, Turn en My Back Pages zijn nog wel leuke nummers. 3*

1. Mr. Tambourine Man (2:29) --- 4,0
2. I'll Feel a Whole Lot Better (2:32) --- 3,0
3. The Bells of Rymney (3:30) --- 3,0
4. Turn, Turn, Turn (3:49) --- 3,5
5. All I Really Want to Do (2:04) --- 3,0
6. Chimes of Freedom (3:51) --- 3,0
7. Eight Miles High (3:34) --- 3,5
8. Mr. Spaceman (2:09) --- 3,0
9. 5D (Fifth Dimension) (2:34) --- 3,0
10. So You Want to Be a Rock'n'roll Star (1:50) --- 3,0
11. My Back Pages (3:08) --- 3,5