Steve Hackett - Momentum (1988)

mooie ietwat onbekende plaat van Hackett.

Doet me wel wat denken aan dit album en die vind ik ook vrij saai.

Nee, knap gedaan hoor maar ik kan hier niet zo heel veel mee.

Tsja, ik blijf een zwak houden voor dit soort albums van Hackett met als uitschieter het album Bay of Kings.

Waarom ik het mooi vind ? Misschien omdat ooit de basis is gelegd met het nummer Horizons van Genesis, en ik dat altijd een mooi intro heb gevonden voor het meesterwerk Supper's Ready. Ik vind het nummer 'Cascada' op het album ook zo'n hoogvlieger.

Altijd zit er wel ergens zo'n klassiek nummer 'verborgen' op zijn 'reguliere' albums.

En ja, soms wat zoetsappig maar - in mijn ogen - een klassieke stijl die je niet vaak tegen komt, dus best uniek. En je moet er van houden natuurlijk.

Maar de Meester laat met dit soort albums even zijn technieken op een klassieke wijze hoogtij vieren.

Ik ga vrijdag as hem weer eens beluisteren in De Boerderij en altijd hoop ik weer op een paar Klassiekers in deze stijl, maar dat gebeurt zelden.

meneer ik neem aan dat je dan de CD Tribute van hem ook wel kent. Echte een briljante plaat en eigenlijk gewoon klassieke muziek, maar echt super.

Ik heb deze plaat een aantal keer de kans gegeven, maar dit is niet echt voor mij weggelegd. Wat Steve doet is knap en wat ik hoor zit ook goed in elkaar, maar het raakt mij eigenlijk nergens.

Dit is voor mij wel weggelegd...erg mooi en sfeervol acoustisch album! Op hetzefde niveau als Bay of Kings. Heerlijke nostalgisch aanvoelende composities, mooi en ingetogen gespeeld.

Ergens in Oostenrijk, omringd door de bergen. Hier sluimert de herfst al in de verkleurende bomen waar soms al de bladeren van afvallen. De bergen liggen stil op de eerste sneeuw te wachten omdat de nachten al de koude voorzichtig met zich meebrengen.

En ik wandel met mijn vrouw elke dag over bergpaden die ons langs mooie uitzichtpunten weten te brengen. De zon schijnt en weet de dagen nog te warmen maar we voelen gewoon dat de winter zijn eerste boodschappers vooruitstuurt.

Elke avond ga ik even buiten zitten in het donker. Glaasje cognac, een heerlijke sigaar en de muziek van dit zo sfeervolle album op de achtergrond. Genieten van deze wereld hier. Een momentum voor mezelf..

Het album ligt in de lijn van 'Bay of Kings', maar naast de klassieke gitaar hoor je meer andere instrumenten, waardoor het wat gevarieerder is. Zoals bij zowat elk album van de man dat ik ken, zijn er een aantal hoogtepunten en ook wat mindere passages. Alleen de eerste vier albums hebben geen of nauwelijks een minder moment. Dit album kan je gerust beluisteren op een rustig moment met de ogen dicht, languit in de zetel liggend.