Steppenwolf - Steppenwolf (1968)

Een prachtige album met geweldige nummers over vrijheid, vooral Born to Be Wild en The Pusher geven mij elke keer weer een warm gevoel van binnen, het lijkt wel alsof ik kan vliegen als ik al deze onvergetelijke nummers hoor.

Get your motor runnin'
Head out on the highway
Lookin' for adventure
In whatever comes our way

Yeah, darlin' go make it happen
Take the world in a love embrace
Fire all of your guns at once and
Explode into space

[...]

Like a true nature's child,
We were born, born to be wild
We can climb so high
I never wanna die
Born to be wild
Born to be wild

**** ½

Een van de eerste cd's in mijn bezit. Eigenlijk gekocht voor het nummer Born to be Wild. Maar de muziek blijkt in totaliteit verrassend goed. Een lekker mix van blues en rock met een psychedelisch sausje.
The Pusher is een fantastisch nummer. Maar het hele album is gewoon lekker gevarieerd en nodigt uit tot nog eens draaien en nog eens en nog....

jep, steppenwolf, het groepje dat iedereen wel kent van hun hit born to be wild heeft zoveel meer te bieden. En dit album is daar het voorbeeld van.
3,5*

Heerlijk!! Gitaartje, orgeltje een stem met een rouw randje. Hoe eenvoudig goed kan muziek zijn. Inderdaad veel meer dan alleen Born to be wild!!

Heel leuk album. Dat ik deze mannen nog niet kende!

Er zit vanalles op dit album. Rock'n Roll/Chuck Berry-homage (Berry Rides again). Heerlijke rock (Sookie Sookie, everybody's next one), goede blues (Hootchie Kootchie Man, the ostrich) en nog een commercieel succes (Born To Be Wild) dat IEDEREEN kent.

Natuurlijk heb je nog al die andere nummers die elk geweldig zijn!

ik heb ervan genoten en hoop op even goed werk van deze mannen met "Steppenwolf the second" en "at your birthdayparty" die ik me ook heb aangeschaft

Een geweldige plaat met als enig minpuntje dat de sologitaar niet altijd even zuiver is ....... De lange nummers zijn zonder uitzondering geweldig maar helaas kunnen de kortere nummers dat peil over het algemeen niet bijfietsen ......... John Kay is een geweldige bluesy zanger die helaas door het succes van Born To Be Wild nooit los zou komen van zijn Steppenwolf verleden ......

Desperation was ook een vaste waarde op het vroege Humble Pie repertoire en het eerste nummer op hun eerste LP.

Deze cd staat bijna helemaal op de dubbele verzamelaar gold.
Mooie cd met prima nummers.

De eerste en de beste van Steppenwolf wat mij betreft.
John Kay is natuurlijk een lekkere blues(rock) zanger.
Lekkere rock nummers zoals 'Sookie Sookie' en 'Born To Be Wild' bijvoorbeeld maar ook de teksten van sommige nummers vind ik goed zoals bijv Ýour Wall 's Too High, 'Desperation' en 'The Pusher', tenminste niet zo standaard rock and roll maar teksten die wat zeggen.
Volgens mij vond John Kay het wel belangrijk dat de muziek ook een message had; dit hoor je bijv ook weer terug in het nummer 'Monster'op de gelijknamige LP.
Vooral de gitaar (alleen al het intro) in the pusher vind ik te gek, dit geeft heel goed het gevoel wat een verslaafde heeft weer, de uitzichtloosheid, de rusteloosheid, heel goed getroffen.

Het nummer werd dan ook door Hoyt Axton geschreven nadat hij zijn beste vriend eerst had zien aftakelen en vervolgens dood had zien gaan aan hard drugs ........

Dank je Droombolus, ik wist dat het van Hoyt Axton was maar het verhaal van die vriend dat wist ik niet......
In ieder geval geeft de gitaar dit gevoel heel goed weer in dit nummer.

Born to Be Wild ik zal binnenkort wel is wat meer luister

Mijn moeder is zeer verbaasd dat ik, als 17-jarig meisje, naar deze muziek kan luisteren.
Muziek voor "echte ouwe rockers met een motor" wordt het vaak genoemd.
Zo klinkt het inderdaad ook wel.
Als ik hier naar luister zie ik ze zo voor me, met hun zwarte lederen broek al zittend in een donker Hardrockcafé, aan een ouderwets tafeltje, hun motorhelm er keurig opgelegd en al glimlachend de frisse pint in hun hand, ergens in ver vervlogen tijden.
Terwijl ik dit aan het typen ben staat deze plaat dan ook weer op. Ik vond hem in het begin al goed, maar het lijkt hoe meer ik hier naar luister, hoe beter ik het vind.

Dan mag ik de beelden uit de film "Easy Rider" natuurlijk niet vergeten, waarbij deze wel zeer gepaste muziek gebruikt is.
Het nummer "Hootchie Kootchie Man" doet mij zelfs wat aan het werk van wijlen Jimi Hendrix denken. Ik vind het, samen met "Berry Rides Again" de beste uitschieters op deze plaat. Vooral die laatste heeft een zeer leuk ritme, rock 'n' roll invloeden en later wordt er ook nog een fijne mondharmonica aan toegevoegd. Als ik dit nummer 's morgens draai is mijn ochtendhumeur op slag verdwenen!

Zoals ik al op het forum gepost heb is Steppenwolf ook één van de zovele bands die ik erg ondergewaardeerd vind. De zanger John Kay heeft een kei van een stem, maar bijna niemand kent zijn naam. Nooit wordt hij eens in één of andere rock documentaire of radioprogramma e.d. genoemd, dat is zonde.
Ik weet dat deze band dan ook erg oud is, maar in vergelijking met andere bands van die tijd vind ik ze toch zwaar onderschat.
Behalve de "Born To Be Wild" hit, zijn er nog veel mensen die nummers van Steppenwolf kennen, laat staan de bandnaam kennen? Waarschijnlijk niet...
Dit nummer is vanzelfsprekend een toffe klassieker, ik draai het graag, maar ik vind dat er nog beter nummers op deze plaat staan, zoals de twee die ik eerder vernoemd heb.

Hoe dan ook, dit is een zeer interessant album die meer aandacht verdient en vijf sterretjes krijgt van mij!

Het zijn meest jongere ouderen zoals ik waarbij nog een lampje aan gaat bij de naam van John Kay ...... Forgotten Songs And Unknown... heet zijn eerste solo plaat, die titel is nogal profeties gebleken met betrekking tot hemzelf ......... doodzonde inderdaad

Born to Be willdddddddddd

Deze band was ik vanwege hun bekende mega hit benieuwd na of ze nog meer te bieden hadden, vooral omdat ik overal de indruk krijg dat het gewoon altijd een tweederangs band was die toevallig een mooie mega hit gescoord hebben.

Pracht album die heerlijk wegluisterd en eigenlijk zijn alle nummers wel goed. Hoochie Coochie man vind ik misschien wel het lekkerste nummer.

4*

Deze plaat herbergt heel veel moois. Een aantal covers zoals Hootchie Kootchie Man en Sookie Sookie.

Maar de echt gave nummers zijn van Jon Kay zelf zoals The Pusher en The Girl I Knew (lekkere harpsichord).

Berry Rides Again is ook erg gaaf, met allemaal tekstuele en muzikale verwijzingen naar Chuck Berry. Het is ook een ode aan Chuck Berry.

Born to be Wild is niet geschreven door John Kay en co., wat ik altijd dacht maar door ene Mars Bonfire, die wel vaker songs schreef voor Steppenwolf.
Het zou de bedoeling zijn, dat het een slow-ballad zou worden. Maar uiteindelijk de eerste en ultieme heavy metal-song.

Inderdaad en deze man heeft zijn eigen versie van het nummer, wat natuurlijk een mooie is. Beluister zeker ook zijn album "Faster than the Speed of Life"!

Ondanks dat dit een klassieker is en dit zeker een goed album blijft met een top vocalist, verlaag ik mijn punt wat. Ik beluister dit ook niet vaak meer en eigenlijk vind ik uiteindelijk niet alle nummers even goed; maar ze zijn uiteraard niet slecht te noemen. Toch blijven de uitschieters voor mij de nummers die ik al genoemd heb, maar ook "The Pusher" en hit "Born to be Wild".

By the way moeten de fans zeker ook het album "Steppenwolf 7" beluisteren!

Mars Bonfire is Dennis Edmunton, de broer van Steppenwolf drummer Jerry Edmunton, die gitaar speelde in de voorloper van Steppenwolf: The Sparrows.

Het is weer mooi weer, dus Steppenwolf is weer uit de kast gehaald!

"The Universal Masters Collection" is een heel goeie verzamelaar; helaas staat hij hier nog niet op de site.

er word zeer goed gespeeld op dit album met een geweldige zanger. de nummers zijn niet allemaal killers, maar het is een degelijk album mét born to be wild. ride on brothers & sisters!

Vond dit album eigenlijk een beetje tegenvallen. Zeker: Born to be wild, the Pusher en ook (voor mij een verassing) Desperation (gecovered door Humble Pie op hun eerste), zijn echt geweldige songs hoor! De rest een beetje standaard en rechttoe recht aan, standaard bluesjes....... Wel leuk vanwege de tijd.

Berry Rides Again en Sookie Sookie zijn van die typiese crowd pleasers die het live vast erg goed deden maar die ze beter van de plaat af hadden gelaten. Maar Your Wall's Too High en Ostrich zijn prachtige songs die het wat triviale karakter van hun meeste kortere nummers toch behoorlijk ontstijgen.

Ik vind ze anders beste leuk nummers. Is Berry Rides Again trouwens gecoverd?

Nope, da's een eigen kompositie. Voor wat het waard is ......... Ik denk dat als het ooit een hit geworden zou zijn ome Chuck zich wel gemeld had voor een deel van de royalties......

Ik herkende zowaar Desperation als zijnde gecoverd door Humble Pie...
Beiden sterke versies, maar de versie van HP heeft een streepje voor qua nostalgische waarde (pa was er dol op toen ik nog véél te leren had).
Goeie plaat ook...

De meeste muziek uit de jaren zestig heb ik pas later leren kennen. en waarderen (o.a., via deze site). Dat geldt ook voor Steppenwolf. Born. to be wild en The Pusher zijn de enige nummers die ik al veel langer ken. Deze beide nummers naken deel uit van de soundtrack van de film Easy Rider. In het nummer Berry Rides again zijn veel titels van Chuck Berry verwerkt. Koochie ManMan is een oud bluesnummeruit 1954 van Willie Dixon.

Niet alle nummers van dit album vind ik mooi, maar het geheel is wel de moeite waard.

Vroeger al vond ik Steppenwolf nou niet bepaald interessant. Ja, Born to Be Wild en The Pusher had ik op verzamelaars maar echt groots vond ik het niet.
Op dit album staat echter nog een heel fijn nummer, zijnde afsluiter The Ostrich.
Voor het overige vind ik het op dit moment erg matig. Nu 3*, maar het zou maar zo 3,5 kunnen worden
25 in de 100 Greatest Albums of 1968, 42 in de lijst over 1968 van Best Ever Albums.

Eindelijk een album van Steppenwolf aan de cöllectie toegevoegd. Hoewel ik als tiener verslingerd was aan Born to be wild, één van de songs die ik op een cassette-compilatie had en op mijn walkman beluisterde, is het er nooit eerder van gekomen. Steppenwolf-lp's (op verzamelaars na) kom je ook niet vaak tegen, blijkbaar wilde niemand ze kwijt. Deze plaat is veel sterker dan ik had verwacht, lekker energieke, vet gespeelde vroege heavy rock, met een heerlijke scherpe gitaarsound en smeuïg orgelwerk. Alleen The Pusher vind ik wat minder, wat monotoon met teveel herhaling. John Kay weet zijn stem op een uitstekende manier te gebruiken, met veel nuance, en toch to-the-point.

Even iets vooraf : Steppenwolf ken ik van de film Easyrider waar ze met 2 tracks op staan. De Easyrider soundtrack staat helaas niet op de Music meter. Maar ik wil er wel wat over kwijt : het verhaal slaat nergens op. Echter het prachtige en af en toe ruige Amerikaanse landschap en de werkelijk prachtige muziek compenseert het ruimschoots, echt allemaal zestiger jaren pareltjes. De zestiger en zeventiger jaren waren heel belangrijk voor de Blues en (hard) rock. De WHO, Led Zeppelin en Deep Purple zaten aan hun begin van hun later indrukwekkende carriëre. Deze 3 top bands waren verantwoordelijk voor de razend snelle ontwikkeling van de Blues en hardrock, dit terzijde. Steppenwolf : "een lekkere mix van blues en rock met een psychedelisch sausje" "The Pusher is een fantastisch nummer". Ben ik het helemaal mee eens hoef er niks aan toe te voegen. Een ander schreef in een review bij de 8 cd box van Steppenwolf : een ten onrechte ondergewaardeerde band, ben ik het ook mee eens. Ben trouwens van plan deze box te gaan aanschaffen. Voordat ik het eerste album van Steppenwolf ging beluisteren op Spotify zei ik tegen mezelf : The Pusher is het beste nummer. Ik heb goed gegokt The Pusher is het beste nummer. Steppenwolf staat bekend om die smerige gitaarsound en die vervormde bas en dat hoor je geheel in dat nummer terug. Het intro is meedogenloos en meeslepend, geldt overigens voor het hele nummer : de eerste gitaar akkoorden, vervolgens hoor je die vervormde bas en daarna die hoge gitaar rif die constant door dat nummer galmt. De overige nummers zitten er net onder. Mijn voorkeur gaat uit naar de wat langere nummers op dat album. Op de radio hoor je van Steppenwolf alleen maar Born to be wild en in veel mindere mate Magic carpet ride. The Pusher is nog nooit op de radio gedraaid en dat is jammer. Een 4.0 voor dit prachtige en steen goeie album.

Die staat hier.
Easy Rider (1969) - MusicMeter.nl