Robert Randolph & The Family Band - Got Soul (2017)

Ik zag dat Lura een stem had uitgebracht op deze nieuwe Robert Randolph. Hij trapte de 2e dag van het festival in Grolloo af vorig jaar en maakte een geweldig gedreven indruk. Ik nam me voor hem meer te gaan volgen, maar deze nieuwe komt toch als een verrassing. Hij draait al.

Big Brother Hendrik68 is watching me.

Als je dat maar door hebt.

Strakke plaat dit zeg. Ik denk toch wel zijn beste tot nu toe. Soulliefhebbers zullen hier ook van smullen. Juist zij.

Dit is toch alweer het vierde album van Robert Randolph & the Family Band. Het begon voor hun allemaal in 2006. Voor mij persoonlijk is dit pas het eerste album dat ik van hun hoor en ga er dan ook met weinig vooroordelen in. Als ik dan toch ergens op af moet gaan is het de cover en die belooft mij vintage soul met een bluesy karakter.

Ze krijgen in ieder geval ook wat extra vocale hulp bij deze plaat. Zo zie ik onder andere Anthony Hamilton en Darius Rucker als gastartiesten staan. Het feest gaat in ieder geval los met de titeltrack. En dat schuurt meteen lekker in een soort van rock & soul. Randolph speelt zelf een soort van lap steel waar hij de meest bijzondere geluiden uit kan trekken. Zo zijn de ingrediënten op She Got Soul het zelfde, maar leeft dit nummer mijn inziens wel wat meer. Daarbij voegt de stem van Anthony Hamilton ook zeker wat toe aan dit lekkere nummer. Om daarna met Love Do What It Do wat meer richting de blues/country te trekken. Verder lijken de nummers over het algemeen wel wat op elkaar. De energie is vaak goed zoals op Shake It. Of het gas gaat iets terug met I Thank You. Maar de hoofdbestandsdelen zijn gelijk en het geeft een rocky soulsound met zich mee. Allemaal net weer verpakt in andere omhulsel. Zo klinkt de saamhorigheid in Be the Change.
Misschien naar mijn inziens wel allemaal iets teveel van hetzelfde, maar prettig is het zeker ook.

(bron: Opus de Soul)