Gary Burton - A Genuine Tong Funeral (1967)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: BMG
-
The End (Prologue): The Opening (1:27)
-
The End (Prologue): Interlude: Shovels (0:43)
-
The End (Prologue): The Survivors (0:34)
-
Events Leading to the End, Part One: Grave Train (3:57)
-
Events Leading to the End, Part One: Death Rolls-Ancestors (1:38)
-
Events Leading to the End, Part One: Morning-Part One (1:47)
-
Events Leading to the End, Part One: Interlude: Lament (4:33)
-
Events Leading to the End, Part Two: Silent Spring (8:03)
-
Events Leading to the End, Part Two: Fanfare (0:40)
-
Events Leading to the End, Part Three: Mother of the Dead Man (2:14)
-
Events Leading to the End, Part Three: Some Dirge-Hour of the Wolf (7:54)
-
Events Leading to the End, Part Three: Morning-Part Two (1:19)
-
Events Leading to the End, Part Three: The New Funeral March (2:43)
-
A Beginning (Epilogue): The New National Anthem-Son of Jazz (5:54)
-
A Beginning (Epilogue): The Survivors (0:48)
-
Lofty Fake Anagram: June the 15, 1967 (4:55)
-
Lofty Fake Anagram: Feelings and Things (4:09)
-
Lofty Fake Anagram: Fleurette Africaine (3:43)
-
Lofty Fake Anagram: I'm Your Pal (3:07)
-
Lofty Fake Anagram: Lines (3:13)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 11 oktober 2011, 14:22 uur
Sterke plaat van deze trendsetter Gary Burton. De eerste man die een fusionplaat maakte en ook deze plaat kun je zien als een fusionplaat. De hele plaat is geschreven door jazzlegende Carla Bley (bekend van bijvoorbeeld Escalator Over the Hill) en dat valt in delen goed te horen. Het geluid van de tenor, trombone en tuba is zeer duidelijk te herkennen, echt in de stijl als Bley componeert.
A Genuine Tong Funeral is een zeer rustgevende plaat. Geen free-jazz achtige escapades of zeer markante en experimentele solo's, maar gewoon zeer netjes en rustig gespeeld. De sfeer is vaak erg donker dankzij de blaas instrumenten, echter weet vibrafonist Gary Burton dat knap te combineren met zijn opbeurende vibrafoonspel. De 2 kanten van een begravenis weet hij knap weer te geven. Het herdenken van een persoon met een lach en een traan.
Dit zou een goede aanrader zijn voor mensen die net met jazz beginnen. Het is rustig, het neigt naar fusion, (Burton is dan ook zeker een inspiratiebron geweest voor mensen als John McLaughlin) er is vaak een gitaar te horen (subtiele solo's) en er worden vrijwel geen experimenten uitgevoerd, wellicht alleen op het hoogtepunt The New National Anthem-Son of Jazz .
Mijn versie heeft niet de (waarschijnlijk later bijgekomen) Lofty Fake Anagram stukken, maar het A Genuine Tong Funeral gedeelte is zeer sterk. 4*
A Genuine Tong Funeral is een zeer rustgevende plaat. Geen free-jazz achtige escapades of zeer markante en experimentele solo's, maar gewoon zeer netjes en rustig gespeeld. De sfeer is vaak erg donker dankzij de blaas instrumenten, echter weet vibrafonist Gary Burton dat knap te combineren met zijn opbeurende vibrafoonspel. De 2 kanten van een begravenis weet hij knap weer te geven. Het herdenken van een persoon met een lach en een traan.
Dit zou een goede aanrader zijn voor mensen die net met jazz beginnen. Het is rustig, het neigt naar fusion, (Burton is dan ook zeker een inspiratiebron geweest voor mensen als John McLaughlin) er is vaak een gitaar te horen (subtiele solo's) en er worden vrijwel geen experimenten uitgevoerd, wellicht alleen op het hoogtepunt The New National Anthem-Son of Jazz .
Mijn versie heeft niet de (waarschijnlijk later bijgekomen) Lofty Fake Anagram stukken, maar het A Genuine Tong Funeral gedeelte is zeer sterk. 4*
* denotes required fields.
* denotes required fields.