Pagoda - Pagoda (2006)

Ik ken 3 nummers hiervan, klinkt er goed
Het lijkt een beetje op Nirvana, maar dan niet zoals de meeste Nirvana bands, zoals puddle of mud of zo.

Deze band heb ik leren kennen via de film Last Days. Van het nummer Death to Birth, dat daarin gespeeld wordt door de zanger van Pagoda, krijg ik nog steeds kippenvel.
Ook de nummers Fetus en Sadartha zijn erg mooi.

Heb ze ook leren kennen via de film last days is echt een hele goede film maar daar gaat het niet om. Als je death to bird hebt gehoord weet je genoeg over deze groep. Vindt het ook goed dat ze niet zo bekend zijn anders zou de radio en TV toch hun nummers verpesten door ze teveel te draaien.

4.

Aangezien dat ik toch steeds opnieuw kan genieten van albums zoals
"Sonic Youth".
Ben ik steeds meer op zoek naar albums in die stijl.
Had al een paar maanden geleden "Magik Markers" kennen wat zeker
ook een aanrader is.
En ik weet niet meer hoe maar ben dan opeens op deze gekomen.
Wel totaal iets anders dan "Sonic Youth".
Maar bevalt me vanaf de eerste luisterbeurt.

Ook ik ken door de film Last Days. Death to Birth is een schitterend nummer, maar de rest vind ik niet memorabel.

Ken hem ook via Last Days(mooie film overigens) en klinkt toch best wel lekker.
Lijkt op Nirvana(In Utero era) ja maar toch ook weer anders.

Misschien geen meesterwerk maar meneer Pitt(getalenteerd kereltje moet ik zeggen) en consorten hebben een fijn album afgeleverd.

3.5*(en een beetje gezien ik hier geen 7.5 kan geven.)

Pagoda, wat was dat ook alweer?
Ergens in mijn geheugen verschijnen beelden van de film Last Days.
De film, gebaseerd op de laatste dagen van Kurt Cobain ,met Pitt in de hoofdrol zette Pagoda (tijdelijk) op de kaart.
Het album stelt niet gek veel voor, maar is een prima tussendoortje.

Nummers als Lessons Learned, Death to Birth, Botus en Sandartha benoem ik als beste van de plaat.
In de film zien en horen we Pitt Death to Birth spelen, en is direct ook het beste nummer van de plaat. De melancholiek in de tekst en muziek pakt je en laat je niet los, pakt ook de essentie van de film goed vast, dé perfecte soundtrack zou je zeggen.

Pagoda speelt met stijlen, flirt er mee, maar echt fantastische eind producten worden er niet afgeleverd. Botus is erg springerig met een Mexicaans tintje en Sandartha hangt weer tegen Spaanse ritmes aan.

Ik vind 'That Day' hun beste nummer maar die staat er niet op.