Dexys Midnight Runners - Geno (1983)

Het titelnummer van deze vond ik toen helemaal geweldig: ik weet nog dat het energiek was en ik ken nog een flard van de melodie. Al die jaren niet gehoord. Toch eens even ergens vandaan pindkazen.

Op reis door new wave en bezig aan een inhaalslag met gemist werk, ga ik van het geflopte album van The Headboys naar een overgeslagen single van Dexys Midnight Runners uit Birmingham. Hun eerste Britse hit was Dance Stance, die half januari 1980 de hitlijst betrad om begin februari op #40 te komen.

Een non-albumsingle en daarom onbekender, kwam het voor het eerst op een elpee van de groep in 1983 op dit Geno. De soulinvloeden hier zijn groot, net als op het veel bekender gebleven titelnummer. Maar eigenlijk zijn het allemaal kleine briljantjes met de emotionele zang van Kevin Rowland die het de sfeer van new wave geven.
Nadien verschenen de nodige volgende compilatiealbums van de groep, waarop Dance Stance eveneens is te vinden. Eigenlijk zijn al die albums zoals deze: aangenaam. En zo geheel anders dan andere nieuwe muziek die destijds opdook en ook anders dan de zwarte soul die op dat moment in de mode was. Bij Dexys Midnight Runners ging je terug naar de roemrijke jaren '60. Grappig is overigens dat de B-kant het singlelabel een realistisch beeld van een volle asbak toont.

Mijn reis door new wave vervolgt: volgende halte is Is This Real? van het Amerikaanse Wipers.

Een verzamelaar opgebouwd rond "Geno" met nummers van de eerste 2 albums maar, 'come on !?' zonder hun grootste hit.

"Geno" is wat mij betreft het op 1 na beste van hun werk, maar "Plan B" en "I'm Just Looking" mogen er ook zijn van wat op dit album staat.

Ja, deze verzamelaar betreft de eerste vijf singles plus hun B-kanten, allemaal uit 1980, 1981. De laatste Britse hit op deze verzamelaar is Plan B / Soul Finger uit maart '81. Al in juli hadden ze hun volgende met Show Me, maar die is dus niet meegenomen. Come on Eileen is uit '82.

In mijn optiek: incompleet, ja en leuk, ook ja.

Het is natuurlijk ook en vooral en verzamelaar van hun werk dat ze uitbrachten via EMI. Ze stapten in '82 over naar Mercury, en scoorden prompt hun grootste hit (al was Geno ook een #1 in het VK). Het is dus ook een rechtenkwestie dat Come On Eileen en I'm in heaven hier niet op staan, hoewel dat in '83 gemakkelijk had gekund. Gewoon een kwestie van een jaloerse platenmaatschappij die nog een graantje van het Come On-succes probeert mee te pikken. Niettemin een aardige verzamelaar, die wat mij betreft prima in de kast zou mogen prijken naast Too-Rye-Ay. Want dat is tot dusver het enige album dat ik van de band bezit. Ik ben deze echter nog nooit tegengekomen in de platenwinkels.

Dank voor de aanvulling!