Big Wreck - Grace Street (2017)

Nog maar 2 stemmen uitgebracht op deze schijf van deze band waar alles draait rondom Ian Thornley.
Big Wreck kwam met zijn eerste (overigens een prima) worp in 1997 na er in 2001 de brui aan te geven.
Ik ben Ian Thornley altijd vanaf de zijlijn blijven volgen en wat hij de laatste jaren uitbrengt is toch best interessant. Waar hij in 97' nog grossierde in rockmuziek vol van dramatiek en grootse gebaren hoor je op deze schijf een muzikant die een meester is geworden in sfeer en melodie. De basis is nog steeds rock maar Thornley schroomt niet om er een vleugje country of soul aan toe te voegen. Een prijspakker is het heerlijke 'Useless', een akoestisch nummer waar veel details aan worden toegevoegd en voorzien van een mooie zanglijn. De onconventionele wijze waarop de nummers zijn vormgegeven intrigeert. De plaat bevat niet veel compacte nummers in een commercieel jasje, maar zoekt de grenzen op binnen het spectrum van de rock muziek. Waar de voorgangers iets steviger van aard waren vormt deze plaat een grotere uitdaging. De beste nummers; All My Fears on You, het sfeervolle Motionless en het werkelijk fantastische al reeds genoemde Useless.

Dit is inderdaad een te gek album van een band die ik tot voor kort niet kende. Wat milesdavisjr hierboven zegt kan ik enkel beamen. Heerlijke nummers die op de één of andere manier net even iets afwijken van de geijkte en meer dan platgetrapte paden. Hun nieuwste worp (...But for the sun) mag er ook weer zijn trouwens. Nog niet hier op de site zie ik maar dat zal vast nog gebeuren.

De nieuwste schijf van de heren valt mij juist erg tegen, het rockt veel meer dan deze plaat maar mist alle finesse, details en sfeer die Grace Street juist kenmerkt. Dat is jammer omdat ik had verwacht dat Thornley die lijn juist zou doorzetten. Echter met deze schijf vermaak ik mij ook nog steeds prima. De grenzen binnen de rock muziek worden verkend, verlegd en opgerekt, tel daarbij de songwriterscapaciteiten van Ian erbij op en je kunt je geen buil vallen aan deze schijf.

Dat het nieuwe album (met spuuglelijke hoes maar dat terzijde) meer rockt vind ik juist een pluspunt! Weer een ommezwaai(tje) qua stijl en benadering. En inderdaad is veel van de finesse en sfeer verdwenen. Nou ja verdwenen, het is gewoon weer heel anders. Maar ik snap dat dat voor iedereen weer anders kan zijn.

Wellicht is het debuut ook wel iets voor je Vielip. Uit 97' alweer maar een prima schijf, een album dat destijds ook al anders klonk dan andere platen binnen hetzelfde genre. Gedreven, creatief, intens en een goed oor voor melodieën, Big Wreck had een beter lot verdient naar mijn mening.

Met je laatste opmerking ben ik het 100% eens! Maar ja, in '97 waren bands die uit dit muzikale vaatje tapten niet echt in the picture helaas. Zal eens kijken of ik het debuut kan vinden. Op Spotify staat behoorlijk wat van ze geloof ik.