Hit History '78 Volume 24 (1990)

Hit History is een tamelijk voorbeeldige serie van 30 CD's die jaar voor jaar hits uit de periode 1955-1984 omvat. Voorbeeldig wil zeggen: als je uit bent op hitverzamelaars en niet allergisch bent voor de pulp- en mierzoete nummers die in zo'n geval onvermijdelijk voorbij komen.

Het is naar mijn idee een van de eerste reeksen in de geschiedenis van de CD - in elk geval in Nederland - die de historie van de Top 40 van jaar tot jaar op een geluidsdrager vastlegt. Natuurlijk niet volledig, maar de serie geeft toch wel een mooie indruk van de veranderingen in het hitlandschap door de jaren heen.
Het is een serie op het EVA-label, dat eind jaren tachtig en begin jaren negentig een kort bestaan leidde. Een samenwerkingsverband van EMI, Virgin en Ariola (vandaar de afkorting natuurlijk), en dat betekent dat die CD's voornamelijk hits uit de catalogus van die platenmaatschappijen bevat.

Een pluspunt is dat de geluidskwaliteit over het algemeen erg goed is - van vóór de 'loudness wars' - en dat de selectie over het algemeen heel aardig is. Veel voor de hand liggende tophits natuurlijk, maar af en toe ook pareltjes. En vrijwel altijd de juiste versies, en dat is bij veel verzamel-CD's nog wel eens anders.

Vrijwel, zeg ik, want op deze verzamelaar over het jaar 1978 slaan ze één keer flink de plank mis. Dancing in the city - een van de redenen waarom ik dit CD'tje uit de kringloopwinkel oppikte - is niet de originele versie, maar de '87 remix van Ben Liebrand. Die versie, met mechanische drumclaps en opgeleukt met synthetische blazers, misstaat hier volledig, ook omdat het klankbeeld heel anders is dan de andere nummers. Als pluspunt zou je kunnen opmerken dat deze specifieke versie - het werd in Engeland nog een klein hitje - echt nergens anders op CD te vinden is, maar dat vind ik eigenlijk een schrale troost.

Verder is dit een alleraardigst allegaartje, met voor het merendeel leuke hits. The Motors, Blondie, Kate Bush, The Shirts en The Three Degrees reken ik tot mijn favorieten hier, maar ik ben zelfs blij met La Bionda (wellicht de allereerste internationale Italo Disco-hit?). Want ook die kom ik elders nog wel eens tegen in een latere remake. Maar dit is dus wel degelijk de originele versie.

Inderdaad een aardige verzamelaar met toch wat vreemde keuzes zoals voor Dr. Hook en Anne Murray wat niet echte hits waren in NL, dan waren er gezien de deelnemende platenmaatschappijen wel andere keuzes mogelijk geweest. En die remix van Ben Liebrand slaat inderdaad nergens op tussen de andere nummers. Ik zou wel eens willen weten hoe de samenstelling voor zo'n reeks nu tot stand komt.

Hmm, tja, ze hebben wel allebei een paar weken in de Top 40 gestaan. En het waren allebei grote hits in Amerika, dus op grond daarvan vind ik het wel begrijpelijk dat ze erop staan. Daar komt bij: ik zie liever Various Artists-compilaties die ook wat minder bekende cq voor de hand liggende nummers bevatten in plaats van alleen maar de grote successen die je op veel andere verzamelaars tegenkomt. En bij een serie als deze, waarbij elke CD is geconcentreerd rond één jaartal, is de kans op kleinere hits natuurlijk groter.

En hoe zulke compilaties tot stand komen? Tja, mijn ervaring - want ik kocht er vroeger nogal eens eentje, en een enkele keer in de kringloop nog steeds wel - is dat het heel erg afhangt van de kennis en de betrokkenheid van de samensteller(s). Veel compilaties, vooral die van de radio- en tv-reclame - zijn vrij liefdeloos in elkaar geknutseld, zonder veel aandacht voor de juiste versie. Ik heb het idee dat platenmaatschappijen een soort standaard-database hebben waar ze naar teruggrijpen iedere keer als ze een bepaald nummer voor een verzamelalbum nodig hebben.
Vaak zijn het de reguliere albumversies, die nog wel eens (sterk) af willen wijken van de single-versies die je vroeger op de radio hoorde. Of live-uitvoeringen of heropnamen van jaren later. Of soms zelf complete missers, zoals hier dus die remix van Dancing in the city. Zo'n fout doet je je afvragen of ze überhaupt wel naar de CD-master hebben geluisterd voordat deze daadwerkelijk in productie genomen word.

Er zijn gelukkig ook compilaties waar de samensteller wél de moeite neemt om zich te verdiepen in de juiste versie. Maar die zijn echt in de minderheid. Vaak samengesteld door mensen die die tijd bewust hebben meegemaakt. Want als dat niet zo is, moet je er maar op gokken dat je de juiste versie te pakken hebt.

En ten slotte is het natuurlijk ook ene kwestie van rechten en dus geld. Veel écht grote artiesten staan hun nummers vrijwel nooit af voor compilaties. En soms zit een bepaald nummer dat je erop wilt hebben, bij een verkeerde platenmaatschappij. Dan is het de vraag of daar extra geld voor beschikbaar is. Meestal kiezen ze voor de weg van de minste weerstand. Helaas... Waarbij ik aanteken dat deze serie Hit History over het algemeen vrij zorgvuldig is samengesteld (maar zeker niet foutloos).