John Mellencamp - Freedom's Road (2007)

Aardig album (zoals gewoonlijk) van Cougar!
Geen echte topnummers, maar zeker ook geen missers!
Jim Crow, Our Country, The Americans, Rural Route zijn goed. Someday is aardig!
Na Heaven Is A Lonely Place zit nog een hidden track!

Overall 3*

Ik vind dit Mellencamp's beste werk in jaren, misschien wel de beste sinds het meesterlijke "Scarecrow" (1985). Ik had deze anderhalf jaar geleden gewoon blind gekocht, en heb er nooit spijt van gekregen. 'Someday', 'Ghost Towns Along The Highway' en vooral 'Jim Crow' (duet met Joan Baez) zijn weer JCM op zijn allerbest.

Ik begrijp niet waarom critici zo negatief zijn over 'Our Country'. Naar mijn mening is het een soort update van Guthrie's 'This Land Is Your Land'. Niks mis mee.

Mooie recensies schrijf je bij deze rasartiest, heb je zijn laatste album ook al in je gehoorgangen toegestaan?

Ik was van plan die nog te kopen, maar het is er tot nu toe niet van gekomen. Ga ik zo snel mogelijk alsnog doen. Ik had al een paar nummers gehoord op Mellencamp's website en het klonk ouderwets goed.

Ik stond echt verbaasd van dat album, nog mooier dan ik had verwacht.

Goed album, zeker muzikaal. Wat me alleen af en toe stoort is de hoeveelheid aan "tegeltjeswijsheid" dat Mellencamo gebruikt. Het best vind ik hem in de meer verhalende songs, die gelukkig ook op dit album niet ontbreken.

Prima cd van John Mellencamp. Ghost Towns Along The Highway en Rural Route zijn de uitschieters.

Zijn beste CD in jaren en er zouden nog 2 knallers komen met Life Death Love and Freedom en vooral No Better Than This waarin we een totaal andere Mellencamp leren kennen. Persoonlijk vind ik No Better Than This de beste (zie ook mijn top 10) en al zijn critici en veel fans lovend over Life Death etc. ik vind hem toch iets mindere van de 3. Staan een aantal heel goede nummers op, maar toch ook een paar mindere. Op Freedom's Road staan 11 nummers de laatste (Heaven is a lonely place) stopt en na een paar minuten gaat hij verder met Rodeo Clown wat misschien wel mijn favoriete nummer is. Waarom hij een pauze van een paar minuten inlast is me een raadsel en ooral vervelend. Dat is dan ook de enige kritiek die ik kan bedenken op deze geweldige plaat. Het tempo blijft er goed in. Daar waar het te mainstream dreigt te worden (Our Country bijv.) komt hij met een prachtige ingetogen song (Rural Route over een vermiste jonge vrouw). The Americans en Our Country zijn plaatsvervangende volksliederen. Lekkere melodieen, misschien wat goedkope teksten bij deze 2 songs, maar dat hoort nou net zo. Zijn beste CD sinds Big Daddy. 4.5 sterren.

Inmiddels wat vaker beluisterd en verhoogd naar 5 sterren. Als je hem gewoon op repeat hebt staan en na een paar uur en een keer of 6 beluisteren achter elkaar je nog steeds niet verveeld raakt dan heb ik in mijn ogen te maken met een topalbum. Dit luistert allemaal zo heerlijk weg. Deze man beheerst de kunst van het eenvoudig houden als geen ander. Rock 'n' roll zoals het bedoeld is. Fantastisch.

Ben een groot fan van Mellencamp, maar ik moet wel objectief blijven. Dit is een zeer goed album en ik kan hem meerdere malen achtereen draaien, maar een monument is het niet. Het is gewoon een heerlijk rockalbum. Maar ik moet in waardering even een halfje lager gaan zitten. Bij deze.

Absolute kraker van onze ketting roker. Someday,gohst town... enz en dan komt freedom road een van zijn beste ooit echt wel wat een nummer een lekker bas partijtje en een heerlijke text. Maar dat zijn we wel van hem gewend. Ieder maand ligt er wel weer een cdtje van hem in mijn speler te draaien. Prachtig gewoon. Jammer dat ik hem nooit live heb mogen aanschouwen. Vind ik echt wel een gemis. Die vent is gewoon top 4 pingels. Kopen die hap. Ik ga me er een roken ha

Lekker baspartijtje inderdaad, zoals het wemelt van de mooie baspartijen en muzikale hoogstandjes. Ik vind ook de drumpartijen in Rural Route de sfeer zo mooi weergeven. Ik draai deze CD bijna wekelijks in mijn auto. Ik vrees overigens dat je naar Amerika moet om hem live te aanschouwen. Hij heeft in 1994 een hartaanval gehad en volgens mij is dat de reden niet meer overzee te gaan. Ik zag laatst echter op internet een concert van een paar jaar terug in Australie. Dus helemaal gestopt met optreden in buitenland is hij blijkbaar niet.

Zeg hendrik nu ga me toch niet vertellen dat je dat ook echt doet he. 6 keer repeaten?

Ik heb het niet geteld, maar ik draai hem nog steeds wekelijks. Er gaat sowieso geen week voorbij zonder Mellencamp gehoord te hebben. Hij verveelt werkelijk nooit, zelfs de CD's uit zijn mindere periode (zeg maar Dance Naked en Mr. Happy go Lucky) zijn altijd nog goed genoeg om af en toe te draaien. Dit heb ik bij geen enkele andere artiest. Ik haalde net mijn dochter uit school en betrapte me er op dat ik op het schoolplein the Americans aan het neurien was.

Misschien niet zijn allerbeste plaat maar inderdaad verveelt nooit.Ik kon Freedom's road amper maar die blijft zeker de komende weken in mijn cd speler zitten.Rural road en Ghost Towns Along the Highway zijn mijn voorlopige favorieten maar er zijn genoeg kandidaten om die rol over te nemen.Tevens is het album een mooie combinatie tussen zijn Rock anthem-achtig werk en de meer ingetogen country/folk songs.Erg goed!

John -ex cougar- Mellencamps muziek leerde ik kennen via de oude klassieker R.O.C.K in the U.S.A. Door sommigen ook wel als een Springsteen adept gezien, maar dan een die meer bij zijn roots is gebleven. Zijn zowat ook leeftijdsgenoten. Zijn muziek staat ook dichtbij de arbeidersklasse, fabrieken en kleine stadjes. Muzikaal vind ik dit album wel overtuigen. Het heeft een lekker rauw randje. De teksten van Mellencamp en de wijze waarop hij die brengt, doet mij toch wel vaak aan een soort van steenkolenengels denken door een nederlandse artiest. Met name bij The Americans en Our Country lopen niet lekker.

Our Country heeft hem anders geen windeieren gelegd. De jaren voor Freedom's Road waren commercieel niet erg succesvol geweest. Toen Chevrolet Our Country hoorde en bij Mellencamp aanklopte om het nummer voor een commercial te gebruiken hoefde hij niet lang na te denken. Nog niet wetende wat een discussie dit teweeg zou brengen. Zelfs voor chauvinistische Amerikanen ging de clip wel erg ver.
Chevy's exploitative new ad. - slate.com

Ben deze en zijn de volgende plaat weer een flink intensief aan het draaien. Komt omdat er weer een nieuwe plaat aan zit te komen van de man.
Deze plaat is zijn revanche plaat wat mij betreft. Want vanaf Dance Naked (1994) tot en met Trouble No More (2003) zit er niet veel rek meer in de loopbaan van Mellencamp. Best wel veel zwakke platen.

Maar goed, de Bush Jaren zijn nog in volle gang. De wereld staat behoorlijk in de fik. En meschien heeft hij daardoor hernieuwde inspiratie gekregen. Daar de man niet vies is om wantoestanden aan de kaak te stellen. Maar dat is mijn persoonlijke interpretatie van de wederopstanding van Mellencamp.

Want wat is dit weer een mooie plaat. Werd ook tijd ook. Mellencamp is weer helemaal terug. Hij is weer vanouds scherp en bij de pinken. Met prachtige nummers en teksten. Een plaat waar hij kritisch is maar tevens (nog) hoopvol. Luister maar eens naar het meer dan geweldige Freedom's Road. Waar hij Bush een paar maal op de korrel neemt/heeft. Om het maar lekker simplitisch te zeggen,ha. Teminste, dat is mijn persoonlijk idee over dit nummer. Of het meeslepende bizarre, horror/drugs verhaal in Rural Route. Dat door merg en been gaat. Op elk gebied..... Of het ingetogen en treurige Jim Crow. Een duet met Joan Beaz. En laat ik de geweldige opener niet vergeten. En al helemaal niet, Gost Towns Along the Highways. Mensen die door de U.S gereden hebben weten precies waar Mellencamp het over heeft !
Vijf killer tracks, die voor mij de backbone van deze plaat vormen. Forgiveniss hangt daar net tussen in.
Is de rest dan slecht? Nee hoor. Maar wel minder interessant dan deze nummers. Dat komt vooral omdat de muzikale inhoud dan simplistischer wordt. En ook vrolijker van toon zijn. Terwijl zijn teksten eigenlijk min of meer dezelfde thema's aanhouden. Ik prefereer nu eenmaal een wat zwaarder op de maag liggende Mellancamp nummers.
Er wordt ook nog eens bewust (denk ik, he he) gepikt, uit een Jaren 60 Rolling Stones riff/nummer. In de vorm van Heaven.
Waarom ik dan vervolgens ruim 3 minuten moet wachten op het eveneens sterk gestoelde Stones nummer, Rodeo Clown, is mij dan weer een raadsel. Geinig nummer overgens.