Marissa Nadler - Songs III: Bird on the Water (2007)

Diamond Heart en Leather Made Shoes heb ik een tijdje geleden al op 7" gekocht. Prachtige nummers! Opgenomen met Greg Weeks en nog wat andere leden van Espers. Helaas niet meer Eclipse Records. Dat is een grof schandaal, want die brengen altijd fantistisch vinyl uit. Ik weet niet of Peacefrog ook van plan is om dit album op vinyl uit te brengen, maar zo niet dan steek ik hun kantoor in de fik.

Net als in 2005 gaat Marissa Nadler weer een serieuze top 10 kandidaat worden in 2007.

Oh wauw! Deze release ga ik in de gaten houden!

The Saga of Mayflower May staat nog steeds op 5 sterren, erg benieuwd hoe dit album gaat klinken!

Super!!! Ik ben net verloren aan het geraken in het doolhof van verbijsterend mooie klanken die ze voortbrengt in "the saga of Mayflower May" en dan komt er al een nieuwe aan! Dit is echt hemels/hels goed nieuws!

vandaag geluisterd, tot tweemaal toe.
Wederom een erg mooi album, al kan deze niet tippen aan de vorige albums.
Er zitten nu wat meer instrumenten bij enzo, waaronder elektrische gitaar en drums. Dit vind ik erg jammer. Hierdoor wordt het minder breekbaar en das toch wel heel erg jammer als je het mij vraagt.

Nog net 4 sterren.

Ik moet Sietse gelijk geven, en wel om twee redenen:

- de electrische gitaar, vooral de solo's zijn erg overbodig en breken de originele sfeer van haar stem en gitaar. Ze lijken er achteraf bijgeplakt (Zijn we zeker dat dit een correcte rip is? ). Het idee dat dit een opname is van een eeuwen geleden levende zangeres is helemaal weg.
- voor het eerst hoor ik referenties terug in haar muziek. Bij Mexican summer wordt ik herinnerd aan Calexico en in andere liedjes wel eens aan Mazzy Star.

Op zich nog steeds geen slecht album maar Marissa had dit niet nodig, wie heeft haar op dit verkeerde pad gebracht?

Ik heb het album nog niet gehoord (nog niet te koop ook volgens mij...), maar antwoord op je vraag zal ongetwijfeld Greg Weeks van Espers zijn.

waarschijnlijk idd Greg Weeks, en die had beter met z'n handen van deze plaat af kunnen blijven....vind persoonlijk Espers dan ook niet zo tof...wel ok, maar niet super...Marissa Nadler heeft aangetoond dat wel te kunnen zijn...

Ohh... draai dit nu voor het eerst en ik wilde maar even melden dat ik na drie redelijke nummers enorm kippenvel krijg bij de klanken van Thinking of You!!!

Edit: rest is soms aardig en Famous Blue Raincoat is erg smaakvol gecoverd, maar het is me af en toe iets te weeig. Ook de gitaar past niet echt inderdaad. 3.5*.

En bij deze wil ik Thinking of You even uitroepen tot het mooiste liedje van het jaar tot nu toe. Wat een prachtig, in- en inmelancholisch stukje muziek is dat toch. Brrr...

Thinking Of You is inderdaad een hoogtepunt op Songs III, naast Dying Breed (mijn absolute favoriet van deze plaat) en Leather Made Shoes.

De synthesizers in oa Famous Blue Raincoat en My Love And I geven deze nummers een extra mooie inkleuring, vind ik.

Ik geef haar 4,5*.

Ik vind hem ook net even wat minder dan de vorige twee, maar nog steeds een erg mooie plaat. Met name "Dying Breed", "Mexican Summer" (ondanks de herkenbare sound toch erg relaxed) en "My Love and I". Ik ga voor de 4.

Hey Qwallath

Vandaag voor het eerst (en meteen 3x achter elkaar) gedraaid. Schuifelend door de kamer, vlinders in m'n buik, blij in het hoofd, ik ben verliefd op deze stem! Engelachtig mooi, en met liedjes als Dying Breed, Thinking of You, Silvia (dat uit lang vervlogen tijden lijkt te zijn gekomen) en Leather Made Shoes staan er van die echte parels op.

Als ik dan begrijp dat de vorige platen nog minimaler en beter zijn volgens de goegemeente, dan word ik daar haast angstig van...

4*.

Luisteren naar de nummers op deze CD is als het eten van zoete snoepjes. De eerste is heerlijk, de tweede is ook nog best. Bij de derde wordt het al minder en bij de vijfde begin je misselijk te worden. Het is allemaal net te poezelig (een beter woord weet ik niet).
Had nog nooit van haar gehoord. Via Ane Brun ben ik hier uit gekomen. Net als Ane heeft Marissa een stem waaraan je wel even moet wennen.Die stem en de (overigens niet altijd geslaagde arrangementen) het is zeker geen 13 in een dozijn. Maar, en daar verschil ik van mening met Otherfool, waar een een CD met Ane Brun door de afwisseling steeds spannend blijft heb ik het met een paar goede nummers (ze zijn hier al vaker genoemd)van Marissa wel gehad. Een heel album Marissa is to much for me!!Toch 3,5*

Perfect! Mijn probleem met de meeste 'zuivere' folk is dat ik het te leeg vind. Oftewel: de melodische virtuositeit, die groter kán zijn bij gebrek aan ritmiek, vind ik heel vaak niet afdoende om datzelfde gebrek te compenseren. Om die reden ben ik bezig aan een zoektocht naar wat voor folk me nu echt volledig kan pakken (ik ben redelijk nieuw in het genre), maar ik kom nog heel vaak van een koude kermis thuis. Maar deze uitspraak van je doet me hopen dat dit bij dit album niet zo hoeft te zijn.

'Thinking of You' maakt me alvast zeer enthousiast!

Probeer ook eens de live-versie van Sylvia. Beeldschoon:

Klik

Ik was helemaal overdonderd de eerste keer dat ik het album opzette. Ik moet wel toegeven, de omstandigheden waren echt optimaal. Ik reed met de auto door het donker op een lente-avond richting treinstation om m'n zus op te halen. Ik had nog nooit iets van Marissa Nadler gehoord, en nam het album mee op goed geluk. Die eerste paar nummers (vooral de eerste 3 - met hypnotiserende gitaar) pasten zo perfect in dat moment, vandaar de overdondering.

Na vier nummers moest ik het album onderbreken, om het later rustig te hernemen. Ik moet toegeven, de rest (zeker na die ervaring bij de eerste drie nummers) viel later behoorlijk tegen, en verveelde me zelfs een beetje.
Maar die eerste drie nummers, als de sfeer juist zit, kunnen dat nogaltijd pareltjes zijn.

Geweldig mooie cd-cover trouwens nog!

Live in Utrecht

Marissa Nadler - Dying Breed @ Ekko

Na de aanschaf van het eerste album kwam ik deze tegen. Het wordt iets lager beoordeeld op Music maker, misschien is de verrassing er wat af. Want inderdaad is het wat meer van hetzelfde. Maar als dat nu gewoon mooie muziek is, is daar niets op tegen. Bij vorige commentaren worden namen als Joan Baez en Ane Brun genoemd, dat kan allemaal. Toch heeft Marissa Nadler een redelijk eigen stijl. Vanzelfsprekend lijkt het al snel een hippiemeisje met gitaar die persoonlijke gevoelige nummers speelt. Maar de hele new fok beweging heeft goed naar die tijd geluisterd en er een eigen invulling aan gegeven. Een heel mooi album is dit geworden, iets minder deprimerend dan het eerste.