Flairck - Kamers (1994)

Flairck wordt hier altijd lauw of zelfs wat zeurend ontvangen, terwijl het gezelschap muzikaal gezien on-Nederlands goed is. Er zijn maar weinig muzikanten die op dit niveau spelen, laat staan dat ze dan ook nog eens een veelvoud aan instrumenten beheersen. Hier profileren ze zich als een soort straatmuzikanten die zich aan kamermuziek wagen. Het album staat vol prachtige melodieën, koren en instrumentale passages rondom een los concept van verschillende soorten kamers waarin we ons gedurende ons leven bevinden. Alleen de twee gezongen nummers zijn, zoals wel vaker bij Flairck, minder sterk. Doet niet onder voor hun werk uit de jaren 70 en vroege jaren 80.

Flairck is wel een stuk(je) van mijn verleden. Als ik alle commentaren op de platen van deze groep lees, moet ik soms wel glimlachen. Geliefd bij de linkse , alternatieve, geitenwollensokken generatie..... Ik heb de eerste keer Flairck gehoord bij Willem Duijs, die past absoluut niet in de hierboven beschreven omschrijving. Flairck was eerder geliefd bij een elitair publiek met hun mix van folk, world, jazz en neo klassiek (hoewel die benaming toen nog niet bestond). Hun mix was toen revolutionair, de platenhoezen opzienbarend. En ook door buitenlandse artiesten zeer gewaardeerd, denk aan het album samen met Georges Moustaki en samenwerking met Mike Batt.
Ook op de onvolprezen site ProgArchives wordt ieder album van deze groep besproken en beoordeeld. De benoemde mix wordt toch ook wel wat als prog gezien.
Dit album kende ik nog niet, maar zag het liggen op een rommelmarkt. De titel is trouwens 'kamers/chambers' zal dat nog aanpassen.
Het hoorde bij een project waarbij muziek gemaakt gecomponeerd was bij schilderijen van René Magritte, de Belgische surrealistiche schilder. Dat surrelaisme is ook wel te herkennen in de muziek , het gaat alle kanten op. Erik Visser is nog het enige lid uit de beginperiode, maar hun vervangers zijn ook bijzonder goed en sommige 'oerleden' leveren een bijdrage.
Bij ProgArchives staat maar één commentaar en deze recensent is matig tevreden met dit album. In vergelijking met de andere albums vindt hij/zij het toch wel een beetje een zeperd. Zeker met de twee nummers met zang is hij niet erg content. Wel vol lof is hij over het gitaarspel van Erik Visser en ook de bewerking van Brandenburg Concerto III heeft zijn waardering.
Het is denk ik toch het meeste prog album van Flaick met vele wendingen van folk, neo klassiek, soms wat opera achtig. Ik denk dat het concept wat was uitgewerkt, maar toch is dit een mooi stuk muziek. Bij'de Torenflat van Babel' komt de canon 'the waters van Babylon' weer terug. Opvallend op dit album is de redelijk overheersende rol van de accordeon, maar dat pakt best goed uit.
Een wat onbekend album van de vlerken van deze groep. Ik vond de naam altijd mooi gevonden, samenvoeging van flair en vlerk, dit paste eigenlijk wondermooi. Aan de ene kant de chique folk, maar er bleef toch altijd een ruw, onconventioneel randje aanwezig.
Hier op Music Meter is er niet zoveel waardering voor deze groep, c.q. muziek; het is ook moeilijk te plaatsen. Meer muziek voor een theater dan een popzaal.

Vanmiddag een auto vol met overtollige spullen naar de plaatselijke kringloop gebracht. Natuurlijk even kijken in de bakken vol aangeboden cd's en lp's. Op enig moment had ik "Kamers-Chambers" in handen, voor één € meegenomen. Ik zit het album nu te beluisteren.. Ik ga de woorden van Stijn_Slayer niet herhalen, ik kan zijn woorden wel onderschrijven, Flairck: on-Nederlands goed!

Die recensent van ProgArchives zal z'n dag niet hebben gehad toen hij of zij een oordeel velde over "Kamers/Chambers". Vanaf gisterenmiddag pak 'm beet 15.00 uur draai ik het album non-stop. Het is echt lang geleden dat ik zo ondersteboven ben bij het beluisteren van "een nieuw" album. De gezongen nummers "Ik Kan Niet Dansen" en "De Torenflat Van Babel" zijn van ongekende schoonheid. Hulde aan The Boys-Choir of the Cathedral St. Bavo, Haarlem voor hun medewerking aan dit album van Flairck.
Enne... hulde aan de plaatselijke Kringloop. Vaak is het tien keer niks maar zo nu en dan vis je een parel uit de verkoopbakken.

Tja, over de muzikaliteit van Flairck hoef je niet te discussiëren, die staat op hoog niveau. Waren dan toch maar een waardering van 3 sterren? Dat is puur persoonlijk, omdat ik niet van accordeon hou.