Kid Koala featuring Emilíana Torrini - Music to Draw To: Satellite (2017)

Toen ik door de nieuwe releases aan het scrollen was, zag ik deze op papier zeer interessante samenwerking staan, en ik kan op basis van mijn eerste indrukken zeggen: het is zeer goed uitgedraaid.
Verwacht hier niet de scratchgrage samplejunkie die we laatst hoorden op 12 bit Blues, maar de ingetogen muzikant die zijn eigen strip Nufonia Must Fall van een soundtrack voorzag in 2003, een muzikant die nog verder gegroeid is. Het is een zeer rustig album geworden met intieme instrumentaties die wat aan Tape doen denken en Emiliana Torrini die haar stem leent aan enkele nummers.
Misschien is dat ook meteen een klein minpuntje; dat er nergens een nummer écht uitspringt en dat de schone kalmte, afhankelijk van mijn gemoedsgesteldheid, soms eerder vervelend wordt... maar dan draai ik gewoon wat anders.
Beoordeel het vooral zelf, ik kan het alvast aanraden.

Was ook onder de indruk, maar het wordt soms net te traag allemaal...

Ik zie deze plaat zeker als een positieve verrassing. De samenwerking van Kid Koala en Emiliana Torrini zag ik niet aankomen en ook de stijlkeus van Kid Koala verbaast me zeer. Het valt me allerminst mee. de plaat kabbelt lekker voort en de stem van Emiliana Torrini past goed bij de rustige instrumentatie. Ik vind de plaat alleen net iets te lang duren, daarvoor is de plaat toch te samey.

Ik vind het soms fantastisch mooi klinken, maar het was erg fijn geweest als Kid Koala vooral de instrumentale delen had ingekort. Het gaat nu toch echt allemaal te langzaam en dat is doodzonde.

Ik zag de aankondigen via FB van Emilíana maar het staat niet op Spotify of Deezer.. da's jammer.

Vandaag is die dan eindelijk uit in Europa... en te streamen.

Ken Kid Koala niet, maar had wel van Emiliana tijdens het laatste optreden gehoord dat ze iets had opgenomen met de beste man.

Het album is vooral Ambient, downtempo electronics en de nummers met Emiliana klinken redelijk in het verlengde van haar eigen werk. Ik hou wel van deze fluisterende manier van zingen.

De nummers klinken muzikaal goed bij elkaar, en boeien ook wel maar het is niet alsof ik een compleet verhaal te horen krijg. Niet van Kid Koala en niet van Emiliana, het is een beetje twee albums die door elkaar gevlochten zijn. Waarbij je afwisselend het ene en dan het andere 'verhaal' hoort.

Zal deze een paar keer moeten beluisteren... eigenlijk wel zin in.

Favoriete nummer: Satellite... en ... The Darkest Day wel een beetje lang maar Emiliana maakt het de moeite waard.