Ywis - Leonardo's Dream (1995)

Haagsche band met sterke Saga invloeden.
Rauw, melodieus en sterke composities.

Ondergesneeuwd omdat Nederland niet zo een rock-land is maar alle aandacht vestigt op house en r&b.

Daarom bleef het bij twee platen, waarvan deze de beste is.
Zeer aan te bevelen.

Inderdaad een mooi plaatje Kingsnake. Het klinkt mij een beetje in de oren als the Golden Earring meets King Crimson, en het bevalt me aardig .

Het instrumentale 'The Allegory' is een juweel van een song.

Heerlijke gitaarsolo's rond een trip-hop beat. Lekker laidback.

Het eerste nummer klinkt mij heel bekend in de oren, alsof ik het al eerder heb gehoord. Ik weet inmiddels dat het niet dát nummer is maar een nummer van een andere band (ik kom even niet op de naam). In ieder geval heb ik het gevoel alsof ze balanceren op het randje van rock / lichte metal.

Een doorgaandse stem die wel goed is maar niet goed genoeg om mijn aandacht continu vast te houden en instrumentaal weet het mij ook niet aan zich vast te kleven. Het is goed - daar twijfel ik niet aan - maar ik mis iets waar ik mij aan deze muziek vast kan klikken. Normalitair gezien ga ik ook snel over naar de volgende band omdat er zóveel moois is wat mij wel aanspreekt maar ik moest hier een reviewtje bij schrijven dus vandaar.

Bij Twist To Release doet de stem in het begin mij een beetje denken aan de zanger van de Feromones (positief) maar al gauw begin ik er genoeg van te hebben. Het klinkt in vergelijking met de vorige nummers niet echt vernieuwend en misschien zijn de teksten wel goed maar ze komen niet echt naar voren. Het komt op mij over als te veel zang zonder duidelijke emotie erin. On My Own is ook wel goed maar duurt weer wat te lang en zo heeft ieder nummer wel iets waar ik mij (lichtelijk) aan erger.

Dit album is niet voor mij geschikt als ontspanning of als genietingsproces maar is zeker wel aardig om eens te beluisteren als compromis tussen de muzieksmaak van twee individuen die samen muziek luisteren.

Toch heeft de jaren 90 een paar goede nederlandse symfobandjes voortgebracht.

Oa Marathon, Wings of Steel, Timelock en dit dus. Ywis.

Ywis speelt een stevige vorm van neoprog. Dus het accent ligt vnl. op het spierballengitaarwerk van Rinus Hollenberg.
Jammer genoeg is het net wat te perfect geproduceerd, zodat niet alles riffs er lekker bovenop liggen.
Zang is degelijk voor nederlandse begrippen.

Alleraardigste Nederlandse symfonische hardrock met lekkere jaren 80 riffs en Saga-achtige solo's.
De luisteraar moet zich wel door de wat steenkolen-engels aandoende zang heen worstelen. Ook zijn de drums overduidelijk ingespeeld op een electronische kitje, waardoor alle subtiliteit en dynamiek ontbreekt. Maar omdat het hardrock betreft stoort het niet echt heel erg.

De gitaarpartijen zijn wel echt heel goed. Goede riffs en goede solo's. Eigenlijk meer gewoon een goede melodieuze rockband dan een echte progrockband, want alle songs zijn gewoon 4/4 en 8/8. Hoe dan ook lijkt de band toch sterk beinvloed te zijn door Saga, en dat is toch ook wel leuk.

Arjan Hut en vielip, kennen jullie deze onbekende parel?

Melodieuze rock uit Nederland ála Saga en Marathon. Hij staat tegenwoordig op spotify zie ik (bijzonder voor deze onbekende plaat), dus makkelijk te beluisteren.

Ja Ywis is geen onbekende naam in de Nederlandse progscene. Heel aardig om een keer gehoord te hebben maar de kwalificatie een parel gaat me wat te ver.

Tja, ik kan niet iedereen blij maken met mijn tips. Helaas dan maar. Leuk dat je me volgt. Hopelijk zit er volgender keer wel wat tussen.

Zit het album nu te luisteren. Klinkt zeker niet verkeerd! Zang is de zwakke schakel zo op het eerste gehoor. Instrumentaal en qua productie klinkt het lekker.

Toen ik hem gisteren lekker aan het draaien was, viel me ook erg op hoe zeer het Nederlandse accent in het Engels zit. Dat blijft toch altijd een eventueel struikelblok. Niet iedereen is Barry Hay of Ian Parry (maar ja, die hebben Engelse roots).

Maar als je door dat accent heen luistert (dat lukt bij Scorpions ook) heb je toch fraaie Saga/Rush-achtige progressive pop/rock.

Kan altijd kort over deze progressieve rockband uit ons eigen land zijn:
voor mij (!!) de beste progressieve rockband die ooit bestaan heeft.
Helaas maar twee albums uitgebracht. Misschien moest het zo zijn.