Emptiness - Not for Music (2017)

Album stream: Not For Music

Hmmm, eens luisteren. De Roadburn FB feed attendeerde mij op dit album. Ik geloof dat ze ook wel eens op RB hebben gestaan.
Grappig is dat Twiggy Ramirez (Marilyn Manson, NIN) een rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van dit album (advies, wat gitaar en keyboards).
Ben benieuwd!

Edit: Ze staan dit jaar op Roadburn, ik moet beter lezen. Kijken dus....

Wat mijn betreft de eerste knaller van het nieuwe jaar!

Not For Music was al een aantal keer beluisterd door mij, gisteren heb ik hem op koptelefoon geluisterd, ogen dicht en een film in je hoofd creëren. Dat werd een soort van gure gothic arthouse waarin iemand door in de holst van de nacht door de mist naar een ondergrondse club zoekt, daar uiteindelijk zich bevindt en daar naar een nieuwe wereld getransporteerd wordt. Lekker vaag allemaal, laat ik nu even wat zakelijker naar de plaat kijken.

Emptiness bracht met Nothing on the Whole al een ronduit unieke plaat uit met desoriënterende psychedelische deathmetal met post-metalinvloeden. Deze nieuwe plaat is een stap verder naar het vergaren van een compleet eigen muzikale wereld die genres overstijgt. Voor Not For Music werkte Emptiness samen met Twiggy Ramirez, die furore maakte bij Nine Inch Nails en Marilyn Manson en fan was van het Belgische gezelschap en met elkaar in contact kwamen. Ramirez is een gouden greep geweest voor Emptiness, aangezien ze nu echt die onder de huid kruipende, minimalistische sound hebben waar Nothing on the Whole al naar hintte.

Vanaf de eerste synthesizertonen van Meat Heart word je de plaat ingezogen. Gitaarpartijen die nog steeds tremoleren in een metaltraditie, maar in deze context meer tot mistige klanktapijten in combinatie met de synths worden ingezet. De vocalen zijn constant op een onheilspellende fluistergrom gebracht, en zo voelt Not For Music ook: nergens kun je je nestelen in een groove of motief, omdat je telkens op het verkeerde been wordt gezet. De band lijkt naar climaxen te gaan, maar verdwijnt dan uiteindelijk weer in de duisternis. Vooral de drums zorgen weer voor een vreemde basis met partijen die telkens schommelen en accenten op andere momenten zetten. Emptiness weet met weinig middelen iets indrukwekkends neer te zetten.

Neem bijvoorbeeld Your Skin Won't Hide You dat begint met een heel simpel gitaarlijntje, maar langzaamaan komen er synths in en stemmige baspartijen, en wanneer de lichtelijk wiegende drumpartij erin komt en de vocalen verschijnen is het ineens gruwelijk spannend. De laatste twee tracks leggen een duidelijk contrast: Ever duikt ontzettend diep groovend in de new wave/post-punk van de jaren '80, terwijl Let It Fall heel erg gebroken en dissonant begint, maar naar een prachtig eindpunt werkt.

Not For Music is ongrijpbaar.

Deze plaat heeft mij gegrepen! Heerlijk, origineel, obscuur en duister.

Ik ga op Roadburn de LP wel oppikken denk ik. Heerlijk duistere sfeervolle trip door de nachtelijke straten.
Het doet mij soms een beetje aan Kayo Dot denken, voor de rest klinkt dit allemaal erg origineel

Ook aan het eind van 2017: deze plaat beklijft immer nog. Nummer 1 in mijn top 10 van 2017.

De titel verraadt eigenlijk al dat deze niet op musicmeter thuis hoort. Wat een rommel.