Maschine - Naturalis (2016)

De twee live tracks even buiten beschouwing gelaten zijn het de opener en afsluiter die de kar hier trekken. Het zijn wel de langste nummers, dus dat is gunstig. Echter, de songs ertussen komen niet lekker van de grond en kabbelen teveel voort in gezapige hippie-achtige prog uit een ver verleden. Nee, met name de afsluiter bevat het geluid waar ik blij van wordt met gitaarwerk, solo's en ritmes die zelfs richting Pain of Salvation en Steven Wilson neigen te gaan. Helaas is ook het zangwerk over de gehele linie niet bijster sterk en daarmee is Naturalis een echt twijfelgeval.