Top of the Pops 1974 (2007)

De hitmuziek die in de jaren 70 op de radio was te horen vind ik over het algemeen een stuk minder leuk dan die uit het voorgaande decennium. Ik was in die tijd niet in het bezit van een radiotoestel (pas aan het begin van de jaren 80 kocht ik een transistor), en dat is dan ook de verklaring dat ik veel nummers op deze verzamelaar pas veel later leerde kennen; de hits van Kenny, Arrows en KC & the Sunshine Band waren zelfs geheel nieuw voor mij toen ik de cd onlangs beluisterde.
Er staan allerlei hits op dit album die ik maar matig vind - maar toch staat er genoeg moois op zoals bijvoorbeeld Rock Your Baby van George McCrae (waar ik een enorm zwak voor heb) en het vrolijke Beach Baby van First Class. Mooiste nummer vind ik Emma van Hot Chocolate.

Ik kan me dat gevoel wel voorstellen, al is het natuurlijk ook een generatiedingetje. Hoewel dit een verzamelaar is voor de Engelse markt - en dus is samengesteld op basis van Britse hitnoteringen - is het voor mij een feest der herkenning. 1974 is zo'n beetje het jaar waarin ik voor het eerst zelf singletjes begon te kopen - vaak nog uit de uitverkoopbakken, want dat was voor een tiener met een beperkt zakcentje een uitstekende oplossing.

De nummers 1, 2, 4, 7, 9, 12 en 14 heb ik destijds allemaal op single gekocht. En verder waren de nummers 16, 18 en 20 destijds ook niet van de radio te branden, zo vaak hoorde je ze. Er staan een paar nummers op die ik niet ken, en dat zullen dan ook wel uitsluitend Engelse hits geweest zijn. Puur muzikaal is het peil inderdaad niet hoog, al vind ook ik Emma nog steeds een juweeltje (al heb ik die single dus zelf nooit gekocht, en veel latere singles van HC wel. Zou ik te jong geweest zijn voor de aangesneden problematiek? Best mogelijk).

Hoe dan ook, hoewel ik deze specifieke CD niet bezit, merk ik dat ik in het CD-tijdperk toch vrij veel verzamel-CD's heb ingekocht. En vooral de laatste jaren, waarin je verzamelaars voor een habbekrats bij de kringloop kunt tegenkomen. Vaak staan er nummers op - met name van one- of two-hit wonders - die je werkelijk nergens anders meer vindt, zelfs niet op Spotty-fi.
En het is meestal sowieso een mooie druk down memory lane. Ik beschouw dit soort CD's maar als de playlists van tegenwoordig, waarbij ik me ook graag lat verrassen door de nummers die ik niet ken, of die ik al in geen dertig, veertig jaar meer gehoord heb.

Dit cd-album maakte deel uit van een reeks cd's, uitgebracht ter gelegenheid van het aan zijn eind gekomen tv-programma Top of the Pops (van 1964 t/m 2006) en in dat immens populaire programma werden de hits van de dag voor zover mogelijk "live" ten gehore gebracht , als ik mij goed herinner. Dat waren dus inderdaad hoofdzakelijk Britse artiesten. Ik heb het programma zelf helaas nooit gezien.