The Micronaut - Forms (2016)

Ook deze staat op de luisterpaal maar is al een week uit. Het tweede grotendeels instrumentale album van vandaag na Duke Hugh redelijk in elkaars verlengde. Ligt meer in mijn straatje dan het ook al lekkere album van Duke Hugh vanwege vette synths, iets meer zang en meer dansbaar.

Discogs tags: Tech House, Electro, Experimental en ook breaks en beats zou ik toevoegen, soms wat Ambient / minimal.

Volgens Last.fm voor fans van: Moderat, Lake People, Hundreds, Max Cooper, Dominik Eulberg, Stephan Bodzin, Nathan Fake en Kollektiv Turmstrasse (alleen Moderat zegt me wat)

Mooie hoes!

Je hebt van die albums waarvan ik bij de omschrijving al zoiets heb: dat is niets voor mij en soms zit ik dan fout. Twee voorbeelden uit een inmiddels al best ver verleden zijn 'Moon Safari' van Air en 'Felt Mountain' van Goldfrapp. Niets voor mij en toch leuk. Dat proces ben ik ook doorheen gegaan met Forms van The Micronaut of beter de Duitse producer Stefan Streck. Zijn softe beats en elektronica worden afgezet tegen prettige zang, die het album samen naar een ander niveau trekken.

Nu is mijn weerzin tegen wat ik moderne muziek noem in het algemeen iets afgenomen. Simpelweg omdat het niet meer te vermijden valt en mijn oren zich er aan gewend hebben, maar dat is iets anders dan het thuis voor mijn lol op te zetten. Dat doe ik met Forms wel. De manier waarop de beat steeds stopt en start is af en toe ontzettende irritant, maar zorgt vaak ook voor een enorm levendig en bruisend nummer. Op de een of andere manier doet de muziek me denken aan een aflevering van 'Star Trek'. de originele serie, waarin er een feest is, waar de modernste muziek klonk die men circa 1968 kon bedenken. Die muziek is nu hier.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.