William Basinski - A Shadow in Time (2017)

Na de tegenvallende Nocturnes en Cascade heeft Basinski hier toch weer een schot in de roos. Dit keer is de pianodrone afwezig. De A-kant is een naar Basinski-normen drukke track waarbij het moeite kost om er door meegesleurd te worden. Het titelnummer is dan weer he-le-maal raak. Wat een prachtige ambienttrack. Heerlijke wave met op het einde iets meer actie. Leg dit laat op de avond, vroeg in de ochtend of naar rust snakkend op en laat je meeslepen.

Bij mij is het dan weer helemaal omgekeerd. For David... vind ik één van zijn knapste werken, die saxloop is tergend mooi. Maar de titeltrack is mij te 'standaard' wave-ambient en daarnaast mis ik het loopaspect, een evoluerende track ligt hem toch minder blijkbaar, jammer ook dat die piano op het eind rechtstreeks van zijn Melancholia track is geplakt, beetje slordig.

Nou, ik vind ze allebei wel oké.
Iemand die ze allebei kudt vindt? Dan hebben we de volledige range besproken hier. Kan er een slotje op.

Vandaag even beluisterd naar aanleiding van het optreden van Basinski afgelopen vrijdag in De Helling (Utrecht). Dit studiowerk valt toch wel zeer in het niet vergeleken met de live ervaring. Zeker de gitaarloop in het eerste nummer kwam daar veel helderder naar voren en ging door merg en been. Het hele publiek leek met mij in vervoering te zijn. De tweede track was standaardambient en live haast niet meer dan een uitgeleide van de funeral march voor Bowie. Op plaat komt het ook niet helemaal origineel of indrukwekkend over. Al heeft de kramp-opwekkende performance (in de benen, ter verduidelijking; iedereen moest zitten in een overvolle De Helling) er wel voor gezorgd dat het stukje tegen het einde, vanaf ongeveer minuut 19 veel emotie deed loskomen. Als je letterlijk je benen niet meer voelt, dan geeft dat wel een mooie out-of-body ervaring. Prima plaatje, doch niet al te bijzonder naar mijn smaak. Live daarentegen een aanrader. Mocht je hem nog gaan zien, neem een kussentje mee en trek je schoenen uit. Lekker comfortabel zitten.

Reken mezelf bij het kamp dat de eerste track beduidend beter vind dan de titeltrack (waarvan ik het einde dan weer wel mooi vind). In de eerste track is hiervoor sprake van een gitaarloop alsook van een saxloop. Ben er zelf niet geheel uit wat het nu eigenlijk echt is.