Tiny Legs Tim - Melodium Rag (2017)

Het schijnt een beetje een trend te worden de laatste jaren, opnemen met slechts een microfoon en analoge apparatuur.

Op de hoes van Melodium Rag zijn de twee hoofdrolspelers afgebeeld achter een Melodium 42b microfoon, waarmee de titel voor de helft verklaard is. In lang vervlogen dagen werd deze microfoon ook gebruikt door legendes als Edith Piaf en Django Reinhardt.

Intussen is Tim de Graeve toe aan zijn vierde album, waarop hij alleen wordt bijgestaan door Steven Troch op mondharmonica. Het spel van Troch is vooral functioneel en dienend. Af en toe treedt hij wat meer op de voorgrond zoals in de titeltrack, wat pure ragtime is.

Veelal zijn de eigen geschreven nummers van Tim doordrenkt door de delta blues. De enige cover is Death Letter van Son House. Hij leerde het kennen in de versie van, heel verrassend, zijn favoriete muzikant Jack White. Deze had het opgenomen op het tweede album van The White Stripes, getiteld De Stijl. Inderdaad vernoemd naar de bekende stroming, waarvan Gerrit Rietveld een belangrijke vertegenwoordiger was.

Het was nog geen aanleiding voor Tim om zich verder te gaan verdiepen in Son House. Dat gebeurde pas later na een bezoek aan het zuiden van de Verenigde Staten in augustus 2005 vlak voor de tragedie veroorzaakt door orkaan Katrina.

Hij was daar om dezelfde lucht te gaan opsnuiven als van een blueslegende als Robert Johnson en het hout aan te raken van Dockery Farms. Daar vlakbij vond hij in het gras een ansichtkaart met daarop een tekening met de afbeelding van Son House en er boven de titel Death Letter.

Tim heeft getracht dezelfde sfeer van die oude delta blues platen te creëren op deze nieuwe schijf en hij is daar wonderwel in geslaagd. De meeste songs zijn zeer intens. Hoogtepunt van de plaat is voor mij Hardcore Blues, waarop hij zijn Martin 017 gitaar uit 1943 werkelijk geselt. Het stond overigens al op zijn debuutalbum, evenals Happiest Man in Town.

Ik kan niet wachten om dit nummer live te horen en gelukkig kan dat binnenkort, want er volgt een uitgebreide release tour door Nederland en België. Melodium Rag is Tim’s meest intense en meest geslaagde album tot nu toe.

Release tour:

06-02 RUISELEDE (BE) : Banana Peel Blues Club
08-02 BRUSSEL (BE) : Ancienne Belgique (Uitverkocht)
10-02 BREDA (NL) : MEZZ
15-02 IZEGEM (BE) : Cultuurhuis De Leest
18-02 HEUVELLAND (BE) : Dranouter Centrum
24-02 GRIMBERGEN (BE) : Club House CRV
04-03 NEERPELT (BE) : Dommelhof
11-03 NIEUWKAPELLE DIKSMUIDE (BE) : De Knocke
16-03 GELDERMALSEN : Betuwsblues
17-03 ZWOLLE (NL) : Statenzaal i.s.m. Hedon
18-03 HENGELO (NL) : Metropool
19-03 UTRECHT (NL) : De Molen i.s.m. Ekko
26-03 GISTEL (BE) : Cultureel Centrum Zomerloos
31-03 GENT (BE) : Trefpunt

Theo, hoe serieus moet je een bluesartiest nemen als hij niet eens de moeite neemt om in Drenthe te komen optreden?

Ik ben er even achteraan gegaan en Tim komt volgend seizoen ook een avondje Amer doen. Daar is Hendrik zeker bij, want als iemand het blueshart op de goede plaats heeft zitten dan is het deze Tim Degraeve wel. Ook op dit album weer goudeerlijke akoestische blues met dit keer de harmonica van Troch als heerlijke aanvulling.

Fijn bluesplaatje van deze Tiny Legs Tim, né Tim de Graeve. De mondharmonica van Steven Troch voegt zeker wat toe aan de rudimentaire liedjes van deze Belg, en roept de sfeer van de Mississippi Delta Blues op, al komt zijn stem niet in de buurt van bijvoorbeeld een Mississippi John Hurt (maar nu noem ik ook iemand op, natuurlijk!). Toch slaagt Tiny Legs Tim erin genoeg gevoel in zijn stem en gitaarspel te leggen om er een warm plaatje van te maken.

3,5 sterren

Delta Blues uit Gent, je verwacht het niet. Ik hou van Delta Blues, de hypnotiserende ritmes met doorleefde stemmen die voelen waar ze over zingen en Tiny Legs Tim zo te horen ook, op wat ragtime swing-achtige nummers en country en folk invloeden ademen de meeste song de sfeer van de Mississippi Delta blues en op één cover na zijn het nog allemaal originele songs ook. Enige minpuntje is zijn stem, bij de meer folk-achtige nummers past zijn stem prima, de blues nummers vragen toch om een meer doorleefde stem. Ik kende hem tot vandaag niet maar via Spotify kwam ik bij zijn muziek terecht.

Helaas is Tim vorig jaar veel te vroeg overleden, ik had graag eens optreden van hem gezien.