Twee jaar na één van mijn favoriete albums van 2014 komt muzikale doe-het-zelver Tom de Wit met een uitvoerige promotie campagne voor zijn zesde voltijdsalbum die in 2017 zal uitkomen. Niet alleen heeft hij voor het eerst een live band rondom zijn soloproject TDW gevormd genaamd Dreamwalkers Inc., maar ook zijn voorgaande albums opnieuw uitgebracht, maakte hij zijn live debuut op ProgPower Europe (of all places), en kregen mensen die het album voorbestelden deze exclusieve Aphrodisia EP toegestuurd. Ik ben een echte sucker voor dit soort extra exclusieve limited edition deluxe geheime uitgaven, dus uiteindelijk dan toch maar de voorbestelling gedaan. Het vorige album Music to Stand Around and Feel Awkward to had, naast een geniale titel, immers een hele goede indruk op mij gemaakt, dus het was de gok waard.
Deze EP bevat vier nummers die zich ook op het uiteindelijke album zullen bevinden, hetzij in een andere mix. Ik heb begrepen dat het album uit twee schijfjes zal bestaan, waarvan de eerste wat harder en donkerder is, terwijl de tweede wat ingetogener en lichter is. Op deze EP zijn beide schijven met twee nummers vertegenwoordigd. 'Aphrodisia' en 'Anthem' behoren tot de eerste schijf. Wat meteen opvalt is dat TDW ditmaal met een echte drummer werkt, wat qua totaalgeluid een hele verbetering is ten opzichte van de vorige plaat. Het geheel klinkt nu wat ruiger en ruimtelijker; een beeld dat past bij het idee dat het project nu door de live band is ingespeeld. Deze nummers variëren van catchy meezingrefreinen tot aan chaotische tussenspelen. De stem van Tom de Wit zelf lijkt ook te zijn vooruitgegaan t.o.v. het vorige album; regelmatig voegt hij een nare sneer toe of neemt hij een onverwachte toon aan en dat is precies wat ik voorheen een beetje miste. 'Dirge' en 'Lovesong' komen van de tweede schijf, en dit lijkt niet mijn favoriet te gaan worden, maar wie weet vallen de nummers op hun plek in het album zelf. Vooral eerstgenoemde is erg ingetogen en traag, en daar heb ik vaak niet het geduld voor, hoewel 'Butterfly' van MTSAAFAT me wel erg raakte. 'Lovesong' kan me beter bekoren, maar na 'Anthem' merk ik dat ik in een knalbui ben.
Voor mensen die niet bekend zijn met TDW, ik vind de muziek lastig te vergelijken met andere bands. Ayreon hoor ik er zeker in zodra er electronica klinkt in de rustigere delen, maar ook in de verhalende stem van TDW zelf. Echter toch wijkt het enorm af van de genoemde band; als je eenmaal een album van TDW hebt gehoord zal je direct de hand van Tom de Wit herkennen als die ergens opduikt. Wie houdt van kleurrijke prog, een stevige dosis grunt-vrije metal, en van over het algemeen redelijke schizofrene muziek, die zal geen fout begaan door het aankomende album The Antithetic Affiliation eens goed in de gaten te houden... de single 'Anthem' valt te beluisteren op youtube. Deze EP zelf is een smakelijk voorgerechtje, maar op zichzelf vooral een object voor verzamelaars.