Cultes des Ghoules - Coven, or Evil Ways Instead of Love (2016)

Coven, or Evil Ways Instead of Love stond al een hele tijd op de lijst om te luisteren, maar het kwam er telkens niet van. Een verhalend album met een speelduur van 98 minuten, daar ga je niet zomaar naar luisteren. Gisterenavond heb ik de plaat eindelijk in de goede context kunnen horen: koptelefoon op met de teksten in de hand.

Laat ik dat maar gelijk zeggen: beluister Coven terwijl je de teksten leest. Het Poolse gezelschap heeft met zijn derde plaat een waar blackmetaltoneelstuk geschreven, geïnspireerd door The Jilemnice Occultist van Master's Hammer. In vijf scenes wordt er een verhaal verteld over duivelsaanbidderij en hekserij in de negentiende eeuw, het verhaal is dan ook gebaseerd op George Pickingill, die hier Old George wordt genoemd. Er worden verschillende invalshoeken gegeven: de boeren, de smid, de dominee, de metselaar enzovoort. Uiteindelijk blijkt het verhaal om Dorothea te draaien. Hier hou ik het bij, want ik wil niks verklappen. Ik moet zeggen dat het verhaal echt ontzettend goed in elkaar zit.

Muzikaal tapt Cultes des Ghoules overduidelijk uit de jaren '90 blackmetal, de sfeer is krakend en grimmig met relatief simpele, pakkende riffs en drumpartijen. Coven heeft een hele doomy toon en speelt zich voor het grootste gedeelte op een vrij laag tempo af. De baspartijen springen er telkens tussenuit en geven de boel veel meer diepte. Aangezien er zoveel karakters zijn binnen het verhaal is het natuurlijk de vraag hoe de vocalen worden uitgevoerd. Hier moet ik Mark of the Devil toch wel complimenten voor geven, met kleine dynamische verschillen brengt hij de verschillende karakters met onheilspellende spoken word en bezeten en kermende schreeuwen. Hij klinkt als een kruising tussen The Doctor van het Sloveense Devil Doll en Attila Csihar, die het meeste bekend is van zijn werk met Mayhem.

Toch kan ik concluderen dat 98 minuten te lang is. Bij vlagen blijft Cultes des Ghoules veel te lang op één bepaalde riff of passage leunen zonder daar veel in te veranderen. Ook vind ik dat in de derde scene, waarin een dialoog tussen een man en vrouw plaatsvindt, er te weinig contrast tussen deze karakters zit. Desalniettemin is Coven, or Evil Ways Instead of Love een indrukwekkend werkstuk geworden dat mij benieuwd maakt naar de andere platen van Cultes des Ghoules. Voor blackmetalliefhebbers die graag op een avontuur gestuurd willen worden en een bovengemiddelde aandachtsspanne hebben.

Ik weet niet of Cultes des Ghoules live speelt, maar Coven in zijn geheel zou erg goed bij Roadburn passen.