Nektar - Remember the Future (1973)

Plaat deed mij op veel punten erg denken aan de sfeer die o.a. bands als Pink Floyd kenmerkt. Aangenaam verrast.

Goede krautrock toen conceptalbums nog populair waren.
Een van hun betere.
Er staan filmpjes van hun op youtube.

In de omschrijving van deze band zou je inderdaad denken dat het Duitsers zijn, maar Nektar is toch echt een Engelse band. Dat door het succes in Duitsland, ze vanuit Hamburg gingen opereren is een ander verhaal.

Zeer goed progressief album en hun meest succesvolle. In '73 uitgeroepen tot beste album bij onze oosterburen.

Gelukkig is deze remaster van uitstekende kwaliteit. De eerste CD persing was met de afgekeurde tapes.

Remember the future was het eerste album van Nektar dat ik hoorde en ik was meteen verkocht, let wel, dit was begin jaren 70

Ik wist toen al dat het Engelsen waren die in Duitsland wonen en werken. Juist omdat het gewoon een lang nummer is, is het lekker,
vooral door de subtiele overgangen.

Liefhebber van 70er jaren muziek zoals die van Pink Floyd , Camel of Genesis , maar Nektar is je totaal onbekend ?

YouTube - Nektar (Remember The Future Pt 1)

2 songs, op elke kant van de lp eentje...

Zo ging dat in de jaren zeventig... Wat Nektar biedt is stevige maar ook zweverige symfonsiche spacerock met veel aandacht voor mooie instrumentale passages...
De stukken zit goed in elkaar, hebben veel dynamiek en het spelplezier spat er van af...

Deze is nu uit als dubbelaar met ook live uitvoeringen .
Prima plaat

Dit is een band die ik nog moet gaan ontdekken. Ben al een tijdje meer de spacerock aan het verkennen, voor zover ik het nog niet kende. Dus liep ik gisteren met vrienden op de cd beurs in de rai rond, kocht daar een Steve Hillage en kreeg meteen van hen de namen Nektar, Grobschnitt en Eloy door om eens naar te gaan luisteren. Klinkt lekker hoor.

Tja, ik zou die drie bands niet zo snel als spacerock bestempelen... Dat het lekker klinkt daar ben ik het dan wel weer mee eens.

Ok, hokjes....misschien had ik beter spacerock/sympho/jaren '70 (klinkende) prog kunnen zeggen... Belangrijkste inderdaad is dat het erg lekker klinkt. En die Grobschnitt Solar music live is bv. ook fantastisch.

Ik betitel de bands keihard als Spacerock.

Wat anders?

Symfonische rock

(met hier en daar een uitzondering, zoals Solar Music)

Zolang we het geen krautrock gaan noemen, vind ik het al best...

Wat je wilt.
Ik niet, in elk geval.

Een beetje hun succesalbum, maar voor de verandering zorgt dat eens een keer niet voor een duidelijk minder boeiend album. Ik hoor Nektar het liefst zo psychedelisch mogelijk, maar dit is ook een bescheiden topper. Mooie sfeervolle stukken worden afgewisseld met space/psych stukken en meer 'liedjesachtige' passages.

Prachtige hoes ook.

Dat zijn een hoop bonustracks, wat is de info hierover?

Nummer 5 en 6 zijn de bonustracks op cd 1 van de 2011 remaster. Nummers 7 t/m 13 is een concert uit 2007 en is de tweede disc bij die remaster. Nummers 3 en 4 ken ik verder niet, zullen wel bonustracks op een oudere editie zijn.

Liveconcert is best een leuke extra, sowieso veel waar voor vrij weinig geld. De liveversies van Remember the future hadden voor mij niet zo nodig gehoeven, voegen mijns inziens vrij weinig toe.

Precies zo dus, 3 en 4 idd. oudere bonustracks....

Nektar spacerock ? Voor mij meer prog rock/krautrock . Nee bij spacerock denk ik aan b.v. hawkwind.

Over spacerock valt te twisten, maar kraut is dit nog veel minder.

Dat vond je in 2012 ook al zie ik

Om eens weer een gigantische knuppel in het hoenderhok te werpen: space rock is best wel een containerbegrip, maar dat zijn symfonische tock, progressieve rock en krautrock ook. Er is een website (Progarchives) die wat duiding heeft willen aanbrengen, maar klaarblijkelijk hanteert gewoon iedereen zijn eigen aanduidingen en dat is allemaal heel erg prima. Noot: op wikipedia is het label "funk" aan deze plaat gehangen (in stuk 2 zitten wat funky stukjes, dus dat zal het wel zijn).

Misschien hanteer ik space rock een beetje verkeerd, want ik gebruik het vooral als ik (zonder pepmiddelen) door muziek in hogere sferen belandt. Echt symfonische rock vind ik dit ook niet echt, want ik mis de klassieke invloeden. Krautrock is dit in elk geval geenszins, want dat is echt een genre dat niet alleen voor Duitse bands wordt gebruikt, maar vooral voor bands die flink experimenteren met electronica. Dat doet Nektar duidelijk niet.

Wat Nektar wel doet, is de psychedelische rock van de late jaren '60 en begin jaren '70 uitwerken en zijn daarmee eigenlijk geen vernieuwers maar meer traditionalisten. Wel is Nektar redelijk uniek in hun aanpak, want niet veel bands spelen dit soort rock meer als de jaren '70 meer en meer voortdenderen. Daarom deelt Progarchives deze band ook onder bij de "Psychedelic/Space Rock" en ben ik het in mijn space rockdagen het gemakshalve maar space rock gaan noemen.

Over deze plaat kan ik (hoop ik) redelijk kort zijn; Er zijn niet veel bands die ik kan noemen die rond 1973 zo een plaat maakten als deze. De enige andere band die direct in mij opkomt is het Hongaarse Omega en het Britse Camel die ook duidelijk nog die blues- en psychrock-invloeden hadden. De lichtelijk Amerikaanse invloeden van de blues/r&b/funk die we in het begin van plaatkant/deel 2 terughoren is voor Europese progressive rock redelijk uniek te noemen (ik denk stiekem wat aan het Nederlandse Solution).

Ik vind het een prachtige plaat, en kan er heerlijk bij wegdromen. De zangharmoniëen zijn goed verzorgt, de balans tussen de toetsen, bas en gitaar is uitstekend en de plaat is heel dynamisch en afwisselend stevig en dan weer rustig, wat het een bepaalde cadans en spanning meegeeft die de luisteraar nergens los laat. Het gitaarwerk is echt stevig te noemen, en het orgelwerk ook. Het samenspel tussen dat orgeltje en die gitaar roept soms ook wel die Camel-associaties op.