Philip Glass - Dance Nos. 1 - 5 (1988)

Dit is echt Philip Glass ten voeten uit. Van die heerlijke rustgevende zenuwmuziek. Toch kan ik dat wel erg waarderen en als ik er voor ga zitten kan ik het best wel een uurtje uithouden. Ik heb altijd wel bewondering voor dit soort muzikanten. Hoe houden ze het vol om zo lang strak als een sequencer te spelen? En hoe houden ze de noten van de partituur bij? Even niet opletten en je mist de kleine patroonverandering die je collega's wel goed spelen. En dat hoort iedereen dan echt wel....