The Edgar Winter Group - The Edgar Winter Group with Rick Derringer (1975)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Rock
Label: Blue Sky
-
Cool Dance (2:57)
-
People Music (3:04)
-
Good Shot (3:39)
-
Nothin' Good Comes Easy (3:23)
-
Infinite Peace in Rhythm (3:08)
-
Paradise / Sides (5:42)
-
Diamond Eyes (3:52)
-
Modern Love (3:43)
-
Let's Do It Together Again (3:09)
-
Can't Tell One from the Other (2:38)
-
J.A.P. (Just Another Punk) (4:26)
-
Chainsaw (3:16)
0
geplaatst: 7 oktober 2016, 09:55 uur
prachtige countryachtige #ers afgewisseld door stevige rockers als *modern love* en j.a.p. en het wat op frankenstein lijkende * chainsaw* duidelijk een minder geslaagd #er.
anno 2016 is dees cd uit 1975 nog heel best te pruimen!
anno 2016 is dees cd uit 1975 nog heel best te pruimen!
0
geplaatst: 7 oktober 2016, 11:56 uur
Geweldig energierijk album door de samenwerking met gitaargod Rick Derringer
0
geplaatst: 21 mei 2018, 14:29 uur
Ken niet veel van Edgar Winter maar dit is mijn favoriete album
70s Rock, met veel samenzang, ruimte voor kleine gitaarsolo, en de vocale uithalen van Edgar die nog het meest doen denken aan wat Tina deed in haar begin dagen met Ike. Veel instrumentale variatie in elk nummer, dan weer een prominente saxofoon, dan weer synth accenten, elektrische piano en buffetpiano. Met Rick Derringer, die het album ook produceerde. Blues en Rock staan er (nu) bij genre maar Blues hoor ik hier nauwelijks in terug. Zeer toegankelijke Classic Rock bijna Pop Rock.
Cool Dance Saxofoon, Rock met elektrische piano en Soulvolle harmonies, voelt wat Funky aan en dansbaar.
Nothin' Good Comes Easy Rock met een Country vibe middels een honky tonky banjo.
Paradise / Sides is een soort Ballad die doet denken aan 70s Paul McCartney/Wings, met name de gitaar klinkt als iets wat Paul destijds ook deed. Ik meen dat Rick Derringer of Dan Hartman hier de lead vocalen hebben.
Diamond Eyes melancholische slow waar de drums meer op de voorgrond komen, met een sitar in de break en falsettos in de achtergrondzang.
Modern Love een echt typische 70s midtempo Rocker met de gitaar op de voorgrond en blazers prominent aanwezig, en de iets wat rauwe vocalen (van Edgar?).
Can't Tell One from the Other is het tweede nummer met een Country vibe, dat doet denken aan de Eagles.
J.A.P. (Just Another Punk) staat muzikaal niet heel ver af van wat KISS deed op zijn eerste album met veel ruimte voor gitaar(solo's) en een koekoek op het eind.
Chainsaw is een prachtige instrumentale afsluiter met Boogie vibe waarin de zaagtand van de synthgitaar de hoofdrol heeft, naast de elektrische piano en doet denken aan Todd Rundgren's Utopia. Met kakofonisch einde
Een heerlijk album voor zomerse dagen, of voor dagen om de Blues weg te blazen.
70s Rock, met veel samenzang, ruimte voor kleine gitaarsolo, en de vocale uithalen van Edgar die nog het meest doen denken aan wat Tina deed in haar begin dagen met Ike. Veel instrumentale variatie in elk nummer, dan weer een prominente saxofoon, dan weer synth accenten, elektrische piano en buffetpiano. Met Rick Derringer, die het album ook produceerde. Blues en Rock staan er (nu) bij genre maar Blues hoor ik hier nauwelijks in terug. Zeer toegankelijke Classic Rock bijna Pop Rock.
Cool Dance Saxofoon, Rock met elektrische piano en Soulvolle harmonies, voelt wat Funky aan en dansbaar.
Nothin' Good Comes Easy Rock met een Country vibe middels een honky tonky banjo.
Paradise / Sides is een soort Ballad die doet denken aan 70s Paul McCartney/Wings, met name de gitaar klinkt als iets wat Paul destijds ook deed. Ik meen dat Rick Derringer of Dan Hartman hier de lead vocalen hebben.
Diamond Eyes melancholische slow waar de drums meer op de voorgrond komen, met een sitar in de break en falsettos in de achtergrondzang.
Modern Love een echt typische 70s midtempo Rocker met de gitaar op de voorgrond en blazers prominent aanwezig, en de iets wat rauwe vocalen (van Edgar?).
Can't Tell One from the Other is het tweede nummer met een Country vibe, dat doet denken aan de Eagles.
J.A.P. (Just Another Punk) staat muzikaal niet heel ver af van wat KISS deed op zijn eerste album met veel ruimte voor gitaar(solo's) en een koekoek op het eind.
Chainsaw is een prachtige instrumentale afsluiter met Boogie vibe waarin de zaagtand van de synthgitaar de hoofdrol heeft, naast de elektrische piano en doet denken aan Todd Rundgren's Utopia. Met kakofonisch einde
Een heerlijk album voor zomerse dagen, of voor dagen om de Blues weg te blazen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.