Armand - Terug Naar de Aarde (1976)

Wat meer duistere plaat van Armand. Wel mooi.

Op basis van de hoes had ik nooit een Armand plaat verwacht...tenzij de gasmasker op de hoes een soort van moderne waterpijp is.
De teksten staan bij Armand voorop en die steken goed in elkaar, Merkel en Sarkozy zouden ter overpeinzing van het onstaan van de huidige situatie dit album eens moeten draaien...met een tolk erbij.
Armand is zoveel meer als zijn eendagsvlieg Ben ik te Min en eentje die door de jaren heen, altijd trouw is gebleven aan zijn principes. Samen met Beatrix heeft hij altijd hetzelfde kapsel gehouden bijv. Ik zeg ..Armand voor Minister President.

Dan wordt blowen een eerste levensbehoefte.

Leuke reactie Madjack.

De tracklist klopt niet. Ik heb nog 2 andere nummers op mn plaat. Edit: het is er 1-tje. Het schitterende Winter-Lente. Maar er schijnen ook nog bonus nummers te zijn tegenwoordig. Ik stuur een correctie.

track nummer 5 : die titel ! Geniaal

De opvolger van 'een beetje vriendelijkheid'. Was die plaat nog echt wel ergens een hippieplaat, deze plaat heeft toch een wat ander karakter. Ik las ergens al dat deze wat duisterder was, dat is deze zonder meer. Het begint nog redelijk luchtig en positief : "toen ik voorgoed ontwaakte" laat een proces zien van depressie naar leven, 'wat voel ik me vrij' zingt Armand.
Maar daarna wordt het donkerder. 'Terug naar de aarde' is een Bob Dylan achtige song over de ontwikkeling van het boerenbedrijf, wat overgenomen worden door techniek en de banken en heimwee naar de voorbij gegane tijd. Benieuwd wat de BBB-ers hiervan vinden. En zo gaat het wel wat door, 't kost wat extra tijd' is opnieuw een protestsong over de 'duitenslaven". Armand staat daar boven en gaat zijn eigen gang, hij wordt wakker met bloemen aan de wand. Nee , Armand heeft sympathie voor de outsiders, zoals Pedro, de speedfreak. Armand heeft een heleboel te vertellen, alle teksten staan op 2 vellen papier en die zijn echt kleingedrukt. De muziek vind ik wat minder dan op de voorganger, door het hippie gehalte was dat wat spannender. Hier is het redelijke pop/folk, gitaar, piano etc, op zich prima maar meer voorspelbaar.
De teksten lijken wat grimmiger dan op het vorige album, Armand heeft niet zo veel op met alle burgerlijkheden en de brave burgerij, met de Turkse en Marokkaanse medemens voelt hij zich meer verwant. Aan de andere kant voelt hij ook wat compassie met de arbeider, maar je vraagt je af of de arbeider hem nog wel begrijpt, na 'ben ik te min'. Met het westen en zeker de levensstijl heeft Armand weinig, liever zoekt hij het elders.
Armand is natuurlijk een redelijk unieke artiest, die geheel zijn eigen weg is gegaan. Door zijn wiet gebruik werden de teksten steeds minder volgbaar, maar hier is dat nog niet zo aan de orde. Armand wil een wereld van love en peace, een aarde waar de natuur centraal staat, een wereld waar de gewone mens telt ipv het kapitaal. Sympathiek, niet erg realistisch, maar wel aandoenlijk. Hij zingt hier ook nog prima. Alle teksten en muziek van hemzelf van een enkel een refrein is de muziek van Gary Wright.
Opnieuw uitgegeven op Killroy, alternatief pop label van Johhny Hoes (Telstar). Blijft toch intrigerend dat Armand alle vrijheid kreeg van Hoes, want veel zal het niet opgeleverd hebben.
Mooi, wel duister album van onze Nederlandse hippie.
De drie 'extra' nummers staan op een bijgeleverd ep-tje, de teksten staan trouwens wel gewoon op de inlegvelden.

Een prachtige recensie Teacher. Net als je commentaar bij Een Beetje Vriendelijkheid, kan ik je goed volgen in je analyses. Het leven lachte Armand toe in de jaren 70. Dit is ook te lezen in zijn biografie door Marcel Groenewegen. In jaren 80 ging het echter helemaal mis na een gestrand huwelijk en het niet meer mogen zien van zijn kinderen. Mogelijk veranderde deze heftige gebeurtenis hem en werd Armand daarna de excentrieke persoon die iedereen zich herinnert. Ook ik luister liever naar de jaren 70 Armand. In de jaren 70 was Armand, als je het mij vraagt, buitencategorie in de Nederlandse muziekwereld.

In hoeverre z'n wietgebruik ermee te maken heeft vraag ik me af. Z'n coke-gebruik zal denk ik meer tot die onnavolgbaarheid geleid hebben.