The Kill - Kill Them...All (2015)
mijn stem
2 stemmen
Australië
Metal
Label: Obscene
-
Insults (2:58)
-
Instant Fighter (1:19)
-
Heavy Metal Professional (1:23)
-
Lunch in QLD (1:14)
-
Holiday's Over (1:42)
-
Let's Get Mad (1:07)
-
Into the Drink (1:25)
-
The Divine World (0:58)
-
Public Execution (1:24)
-
Not the Voice (1:10)
-
Evil Dead (1:09)
-
Spittin' Chips (1:02)
-
The Pulsating Feast... (1:25)
-
Full Body Bang (1:29)
-
Metal Thrashing Mad (1:34)
-
Burn Craigieburn. Burn (1:36)
-
Smooth and Shiny (1:31)
-
Pit Victim (1:47)
-
All Dead by Sunset (0:38)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 22 juli 2017, 22:48 uur
Voor mensen die grindcorebands als Pig Destroyer, Nasum of Inhume wat te tam vinden. Extreme grindcore a la Insect Warfare en Agoraphobic Nosebleed (die liefhebbers van Anaal Nathrakh, Fleshgod Apocalypse of 1349 ook wel zal aanspreken). 
ps: Voor wie dat allemaal nog veel te braaf en traag is: Phyllomedusa.
ps: Voor wie dat allemaal nog veel te braaf en traag is: Phyllomedusa.
0
geplaatst: 22 januari 2018, 22:36 uur
Klinkt goed, heb de LP (en nog wat ander moois) in bestelling bij de Large. Phyllomedusa is toch zo'n hyper-actieve eenmansgrinder?
0
geplaatst: 1 oktober 2018, 20:17 uur
Ja, gorenoise, met 20 albums per jaar ofzoiets, al is niet alles even goed. En vind je dat, dwz het extremere werk ervan, nog wat te soft, dan is misschien Enbilulugugal (blacknoise, soort van kruising tussen black metal en gorenoise) de moeite waard.
En vind je dat, dwz het extremere werk ervan, nog wat te soft, dan is misschien Enbilulugugal (blacknoise, soort van kruising tussen black metal en gorenoise) de moeite waard.
0
geplaatst: 2 oktober 2018, 14:04 uur
Phyllomedusa heeft sinds de oprichting in 2007 volgens opgave van Discogs 145 releases uitgebracht, bijna allemaal MP3 files. Enbilulugugal geniet m.i. wat meer bekendheid, al was het maar omdat zij ook op Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives staan. Sinds de oprichting in 2000 69 releases uitgebracht, waarvan veel demo's, splits maar ook volwaardige langspelers (CDr albums). Hiervan heb ik de oudste langspeler toegevoegd en bijna helemaal uitgehoord. Viel niet mee en dat zal ook wel de bedoeling zijn. Bands als Sete Star Sept (Japan), Vomitoma (USA) en het Oostenrijkse Noisebazooka vind ik ook redelijk erg.
Dit album van The Kill weet mij behoorlijk omver te blazen. Heb de plaat op rood vinyl. Op de A-kant is zelfs een gitaarsolo te horen. Zeer energiek en strak gespeeld, die zanger lijkt wel moeite te doen zijn teksten verstaanbaar te brengen. Met 26 minuten ook een vrij behoorlijke speelduur waarin elk gevoel voor tijd lijkt te verdwijnen en ik me afvraag hoelang deze beproeving gaat duren, want over de stereo-installatie afgespeeld ontstaat er een aanzienlijk grotere geluidsmuur dan over de computer. Track 13 is een Regurgitate cover, wat verder niet opvalt, maar aan track 15, Metal Thrashing Mad van Anthrax, hebben ze zozeer een eigen draai aan gegeven dat het alleen aan de tekst te herkennen valt.
Dit album van The Kill weet mij behoorlijk omver te blazen. Heb de plaat op rood vinyl. Op de A-kant is zelfs een gitaarsolo te horen. Zeer energiek en strak gespeeld, die zanger lijkt wel moeite te doen zijn teksten verstaanbaar te brengen. Met 26 minuten ook een vrij behoorlijke speelduur waarin elk gevoel voor tijd lijkt te verdwijnen en ik me afvraag hoelang deze beproeving gaat duren, want over de stereo-installatie afgespeeld ontstaat er een aanzienlijk grotere geluidsmuur dan over de computer. Track 13 is een Regurgitate cover, wat verder niet opvalt, maar aan track 15, Metal Thrashing Mad van Anthrax, hebben ze zozeer een eigen draai aan gegeven dat het alleen aan de tekst te herkennen valt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.