Pixie Geldof - I'm Yours (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Pixie Geldof - I'm Yours - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

(Little) Pixie Geldof groeide op in de schijnwerpers. De dochter van popster en weldoener Bob Geldof werd als kleuter al geconfronteerd met paparazzi in de tuin en dat werd alleen maar erger toen haar moeder Paula Yates overleed door een overdosis heroïne toen Pixie pas tien jaar oud was.

Het verlies van haar moeder heeft er ingehakt bij Pixie en ook de dood van haar oudere zus Peaches twee jaar geleden (ook al door een overdosis heroïne) is haar niet in de koude kleren gaan zitten. Het voorziet haar debuut I’m Yours van flink wat meer doorleving dan je mag verwachten van een twintiger die in luxe is opgegroeid.

Het debuut van Pixie Geldof heeft in Nederland nauwelijks aandacht gekregen eerder dit jaar (en is volgens mij ook genegeerd in de serieuze Britse muziekpers) en daarom hoorde ik I’m Yours pas een aantal dagen geleden. Het is een plaat die me aangenaam verrast heeft.

Samen met producer Tony Hoffer heeft Pixie Geldof een plaat gemaakt die meerdere kanten op schiet. In de meest toegankelijke momenten schuurt Pixie Geldof tegen de aanstekelijke maar ook interessante pop van Lily Allen aan of raakt ze aan de stemmige en melancholische pop van Lana Del Rey, maar de derde dochter van Bob Geldof grossiert op haar debuut ook in donkere en fraai georkestreerde muziek die uiteindelijk kan opschuiven in de richting van Portishead, Mazzy Star, Siouxsie Sioux en nog wat andere interessante richtingen.

Kinderen van beroemde muzikanten worden altijd met de nodige argwaan bekeken en wanneer het een telg van de behoorlijk publiciteitsgeile Geldofs betreft gaan er onmiddellijk alarmbellen rinkelen, maar ik geef Pixie absoluut het voordeel van de twijfel.

Ze beschikt over een bijzonder aangenaam stemgeluid, slaagt er in om haar donker gekleurde songs te voorzien van voldoende doorleving en heeft op haar debuut flink wat songs staan die blijven hangen of zelfs intrigeren. Het zijn bovendien songs met een eigen smoel en dat is op deze leeftijd niet vanzelfsprekend.

In muzikaal opzicht schiet het misschien nog net wat teveel kanten op of is zo af en toe wel erg duidelijk waar Pixie de mosterd heeft gehaald, maar de jonge Geldof telg is er ook in geslaagd om voldoende van zichzelf in haar muziek te stoppen.

I’m Yours is een aardedonkere plaat en dat komt niet altijd goed uit de verf bij twintigers die nog niet al teveel tegenslagen in het leven zijn tegengekomen, maar Pixie Geldof heeft haar portie leed wel gehad en dat hoor je. Het voorziet I’m Yours van de emotie die een plaat als deze nodig heeft om op te vallen en te overtuigen.

Door allerlei vooroordelen heeft Pixie Geldof helaas niet de waardering gekregen die dit debuut verdient, maar ach wat is het af en toe mooi en wat is dit een groeiplaat. Prachtig gedaan Pixie, ik ben overtuigd. Erwin Zijleman

Zo op het eerste gehoor, dreamy Pop met een wat donkere ondertoon. Muzikaal zit dit goed in elkaar, kan mij wel boeien. Doet zelfs een beetje denken aan Natalie Mering op het voortreffelijke album Weyes Blood - Front Row Seat to Earth (2016).

Alleen die (geluids)effecten (galm) op de stem vind ik een stuk minder, vermoedelijk is haar stem 'te dun'. Ook (daardoor) klinkt ze een beetje als de oudere Kim Wilde, die staat niet bekend om haar geweldige stem. Ja, als model doet je stem er weinig toe, maar als zangeres is dat andere koek. Ook als dat niemand hoeft tegen te houden gezien het succes van Madonna, Grace Jones en Shakira. Ook zit er af en toe een vervelend accent in de weg. Een paar jaar met een goede stemcoach kan wonderen doen.

Gemengde gevoelens zo bij de eerste beluistering, maar door de muziek nodigt het wel uit om het nog eens op te zetten. Had van mij donkerder gemogen, en met veel minder galm op de stem. Een prima debut als ze haar tekstschrijven weet te verdiepen en meer kracht weet te bouwen in haar stem. Dan kan het nog boeiender worden.

Favorieten, de singles: Sweet Thing en Woman Go Wild + So Strong