Sly & Robbie - Sly & Robbie Revisit Bob Marley (2017)

Redemption Song opent als een soft jazz ballad met piano en de saxofoon van Dean Fraser, even daarna gevolgd door een gospelesk koortje... heeft niets met Reggae te maken tot halverwege nog even wat beats ingestart worden... Sly & Robbie gooien het duidelijk over een andere boeg.

Soul Shake Down Party en de Electro House beats zijn een vreemde verrassing na de jazzy opening. Ook hier weinig Reggae in te herkennen. Tweede instrumentaal...

Pas bij het derde nummer Let Him Go met Black Uhuru klinkt het vertrouwd Reggae, maar hier heb ik de indruk dat af en toe de auto-tune meeloopt.... op een Reggae album? WTF!? Verder wel aardige uitvoering, ken het origineel niet (goed genoeg). Opgevolgd door een dub versie van het nummer... wat dat kan niet in één?

Slave Driver met Gregory Isaacs, is prima maar gaat geruisloos voorbij.

Pas bij No Mama No Cry met Beenie Man wordt het iets origineler door ragga-rap en het vervanging van Woman door Mama.

Is This Love met Gwen Guthrie, heeft lekker 80s synths die Grace Jones ooit ook gebruikte,en het tot het lekkerste nummer op het album maken. Zo lijkt het nog enigszins goed te komen met dit album.

Mellow Mood is een Dub ook al staat het er niet bij. Wel lekker Dub, met subtiel sampletje van saxofoon-riedel.

Crazy Baldhead met Beenie Man en Luciano, skatting... in de intro, ragga-rap erna, met een mix van Dub en soft jazz..

Sun Is Shining met Black Uhuru, vind ik niks.

Running Away met Beenie Man en Luciano, Reggae met Dub en Jazz neigingen ook hier ragga-rap, is niet aan mij besteed.

Talking Blues met Annette Brissett, eindelijk weer een nummer dat iets boven de rest uit steekt.

Zo komt de beluistering van mijn tweede 2017 release tot een matig end. Er staan wat verrassingen op het album, al is het alleen al door die openingsnummers. Nergens hoogvliegers, begrijpelijk dat dit op 1 januari wordt uitgebracht. Hiermee ook meteen de eerste 3* van het jaar uitgedeeld.